توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٢٠ - (بول و غائط كردن)

مسأله ٦٦- مخرج بول با غير آب پاك نمى‌شود و در كر و جارى اگر يك مرتبه بشويند كافى است، ولى با آب قليل بنابر احتياط واجب بايد دو مرتبه شست و بهتر آن است كه سه مرتبه شسته شود.

مسأله ٦٧- اگر مخرج غائط را با آب بشويند، بايد چيزى از غائط در آن نماند. ولى باقى ماندن رنگ و بوى آن مانعى ندارد و اگر در دفعه اول طورى شسته شود كه ذره‌اى از غائط در آن نماند، دوباره شستن لازم نيست.

مسأله ٦٨- با سنگ و كلوخ و مانند اينها اگر خشك و پاك باشند مى‌شود مخرج غائط را تطهير كرد، و چنانچه رطوبت كمى داشته باشند كه به مخرج نرسد اشكال ندارد.

مسأله ٦٩- احتياط واجب آن است كه سنگ يا پارچه‌اى كه غائط را با آن برطرف مى‌كنند، سه قطعه باشد، و اگر با سه قطعه برطرف نشود، بايد به قدرى اضافه نمايند تا مخرج كاملًا پاكيزه شود، ولى باقى ماندن ذره‌هاى كوچكى كه ديده نمى‌شود اشكال ندارد.

مسأله ٧٠- پاك كردن مخرج غائط با چيزهايى كه احترام آنها لازم است مانند كاغذى كه اسم خدا و پيغمبران بر آن نوشته شده حرام است و پاك كردن مخرج با استخوان و سرگين اشكال ندارد.

مسأله ٧١- اگر شك كند كه مخرج را تطهير كرده يا نه، لازم است تطهير نمايد، اگر چه هميشه بعد از بول يا غائط فوراً تطهير مى‌كرده.

مسأله ٧٢- اگر بعد از نماز شك كند كه قبل از نماز، مخرج را تطهير كرده يا نه در صورتى كه احتمال بدهد كه پيش از شروع به نماز ملتفت بوده نمازى كه خوانده صحيح است، ولى براى نمازهاى بعدى بايد تطهير كند.