توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٢٦١ - ٤ - كثير الشك(كسى كه زياد شك مىكند)

نماز قضا بخواند و احتياط آن است كه به نيّت نمازى كه بر او واجب است بخواند.

مسأله ١١٩٢- اگر بعد از گذشتن وقت نماز مغرب و عشا، بداند يك نماز خوانده، ولى نداند سه ركعتى خوانده يا چهار ركعتى، بايد احتياط كند و قضاى نماز مغرب و عشا را بخواند.

٤- كثير الشك (كسى كه زياد شك مى‌كند):

مسأله ١١٩٣- كثير الشك كسى است كه عرفا بگويند زياد شك مى‌كند يا اينكه حال او به نحوى باشد كه در هر سه نماز لا اقل يك مرتبه شك كند و چنين شخصى به شك خود اعتنانكند و لكن معتبر است زيادى شك از جهت عارضه موقتى مانند پريشانى خاطر از غضب و ترس نباشد.

مسأله ١١٩٤- كثير الشك اگر در بجا آوردن چيزى از اجزاء نماز شك كند بايد بنا بگذارد كه آن را بجا آورده، مثلًا اگر شك كند كه ركوع كرده يا نه، بايد بنا بگذارد كه ركوع كرده است و اگر آن را بجا آورد نماز باطل خواهد شد مگر در مثل ذكر و قرائت كه زياد كردن آن موجب بطلان نماز نمى‌شود. و اگر در بجا آوردن چيزى شك كند كه نماز را باطل مى‌كند، مثل اينكه شك كند كه نماز صبح را دو ركعت خوانده يا سه ركعت بنا را بر صحت مى‌گذارد.

مسأله ١١٩٥- كسى كه در يك چيز نماز زياد شك مى‌كند چنانچه در چيزهاى ديگر نماز شك كند، بايد به دستور آن عمل نمايد؛ مثلًا كسى كه زياد شك مى‌كند سجده كرده يا نه، اگر در بجا آوردن ركوع شك كند بايد به دستور آن رفتار نمايد، يعنى اگر به سجده نرفته ركوع را بجا آورد و اگر به سجده رفته اعتنا نكند.