توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٢٥٧ - شكهايى كه نبايد به آنها اعتنا كرد

چهارم- آنكه در نماز چهار ركعتى پيش از تمام شدن ذكر واجب سجده دوم، شك كند كه دو ركعت خوانده يا بيشتر.

پنجم- شك بين دو و پنج يا دو و بيشتر از پنج.

ششم- شك بين سه و شش يا سه و بيشتر از شش.

هفتم- شك در ركعتهاى نماز كه نداند چند ركعت خوانده است.

هشتم- شك بين چهار و شش يا چهار و بيشتر از شش و شك بين چهار و پنج بعد از ركوع و قبل از تمام شدن سجدتين.

مسأله ١١٧٥- اگر يكى از شكهاى باطل براى انسان پيش آيد بهتر آن است كه نماز را به هم نزند، بلكه به قدرى فكر كند كه صورت نماز به هم بخورد يا از پيدا شدن يقين يا گمان نا اميد شود.

شكهايى كه نبايد به آنها اعتنا كرد

مسأله ١١٧٦- شكهايى كه نبايد به آنها اعتنا كرد از اين قراراند:

«اول» شك در چيزى كه محل بجا آوردن آن گذشته است: مثل آنكه در ركوع شك كند كه حمد را خوانده يا نه.

«دوم» شك بعد از سلام نماز.

«سوم» شك بعد از گذشتن وقت نماز.

«چهارم» شك كثير الشك يعنى كسى كه زياد شك مى‌كند.

«پنجم» شك امام در شماره ركعتهاى نماز در صورتى كه مأموم شماره آنها را بداند و همچنين شك مأموم در صورتى كه امام شماره ركعتهاى نماز را بداند.

«ششم» شك در نمازهاى مستحبى و نماز احتياط.