توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٤٠ - ٣ - استمناء

مسأله ١٥٩٤- اگر كمتر از مقدار ختنه‌گاه داخل شود و منى هم بيرون نيايد، روزه باطل نمى‌شود.

مسأله ١٥٩٥- اگر عمداً قصد جماع نمايد و بداند كه جماع روزه را باطل مى‌كند و متوجه باشد روزه او باطل مى‌شود حتى اگر جماع صورت نگيرد و يا شك كند كه به اندازه ختنه‌گاه داخل شده يا نه لازم است قضا نمايد، ولى اگر كارى كه روزه را باطل مى‌كند انجام نداده باشد كفاره بر او واجب نيست.

مسأله ١٥٩٦- اگر فراموش كند كه روزه است و جماع نمايد، روزه او باطل نمى‌شود، ولى چنانچه در بين جماع يادش بيايد بايد فوراً از حال جماع خارج شود و اگر خارج نشود، روزه او باطل است.

٣- استمناء:

مسأله ١٥٩٧- اگر روزه‌دار استمناء كند (معناى استمناء در مسأله ١٥٨١ گذشت)، روزه‌اش باطل مى‌شود.

مسأله ١٥٩٨- اگر بى اختيار منى از انسان بيرون آيد، روزه‌اش باطل نيست.

مسأله ١٥٩٩- هر گاه روزه‌دار بداند كه اگر در روز بخوابد محتلم مى‌شود، يعنى در خواب منى از او بيرون مى‌آيد، جايز است بخوابد، هر چند به سبب نخوابيدن به زحمت نيفتد و اگر محتلم شود، روزه‌اش باطل نمى‌شود.

مسأله ١٦٠٠- اگر روزه‌دار در حال بيرون آمدن منى از خواب بيدار شود، واجب نيست از بيرون آمدن آن جلوگيرى كند.

مسأله ١٦٠١- روزه‌دارى كه محتلم شده، مى‌تواند بول كند اگر چه بداند بواسطه بول كردن باقيمانده منى از مجرى بيرون مى‌آيد.