توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٦٢ - احكام روزه قضا

مسأله ١٧١٧- كسى كه بايد براى هر روز يك مد طعام به فقير بدهد مى‌تواند كفاره چند روز را به يك فقير بدهد.

مسأله ١٧١٨- اگر قضاى روزه رمضان را چند سال تأخير بيندازد بايد قضا را بگيرد و از جهت تأخير در سال اول براى هر روز يك مد طعام به فقير بدهد و اما از جهت تأخير چند سال بعدى چيزى واجب نيست.

مسأله ١٧١٩- اگر روزه رمضان را عمداً نگيرد، بايد قضاى آن را بجا آورد و براى هر روز دو ماه روزه بگيرد يا به شصت فقير طعام بدهد يا يك بنده آزاد كند و چنانچه تا رمضان آينده قضاى آن روزه را بجا نياورد، براى هر روز يك مد نيز كفاره بدهد.

مسأله ١٧٢٠- اگر روزه رمضان را عمداً نگيرد و در روز مكرر جماع يا استمناء كند بنا بر احتياط كفاره مكرر مى‌شود، وليكن اگر چند مرتبه كار ديگرى كه روزه را باطل مى‌كند انجام دهد، مثلًا چند مرتبه غذا بخورد يك كفاره كافى است.

مسأله ١٧٢١- بعد از مرگ پدر، پسر بزرگتر بايد قضاى روزه او را به تفصيلى كه در نماز قضاى پدر در صفحه (٣٠٤) گفته شد بجا آورد.

مسأله ١٧٢٢- اگر پدر غير از روزه رمضان، روزه واجب ديگرى را مانند روزه نذر نگرفته باشد، احتياط واجب آن است كه پسر بزرگتر قضا نمايد، ولى اگر براى روزه اجير شده و نگرفته باشد قضاى آن بر پسر بزرگ لازم نيست و نيز اگر قضاى روزه جد بر پدر واجب بوده و پدر آنها را نگرفته بر پسر قضاى آنها لازم نيست.