توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٦٤ - احكام روزه مسافر

طيبه روزه مستحبى بگيرد و احوط اين است كه آن سه روز روزهاى چهارشنبه و پنجشنبه و جمعه باشد.

مسأله ١٧٢٨- كسى كه نمى‌داند روزه مسافر باطل است، اگر در سفر روزه بگيرد، و در بين روز مسأله را بفهمد، روزه‌اش باطل مى‌شود و اگر تا مغرب نفهمد روزه‌اش صحيح است.

مسأله ١٧٢٩- اگر فراموش كند كه مسافر است يا فراموش كند كه روزه مسافر باطل مى‌باشد و در سفر روزه بگيرد، روزه او باطل است.

مسأله ١٧٣٠- اگر روزه‌دار بعد از ظهر مسافرت نمايد، بايد روزه خود را تمام كند و اگر پيش از ظهر مسافرت كند، وقتى به حد ترخص برسد روزه‌اش باطل مى‌شود و اگر پيش از رسيدن به حد ترخص روزه را باطل كند كفاره بر او واجب است.

مسأله ١٧٣١- اگر مسافر در ماه رمضان پيش از ظهر به وطنش برسد يا به جايى برسد كه مى‌خواهد ده روز در آنجا بماند، چنانچه كارى كه روزه را باطل مى‌كند انجام نداده باشد بايد آن روز را روزه بگيرد و روزه‌اش صحيح است و اگر انجام داده باشد روزه آن روز بر او واجب نيست و بايد آن را قضا كند.

مسأله ١٧٣٢- اگر مسافر بعد از ظهر به وطنش برسد، يا به جايى برسد كه مى‌خواهد ده روز در آنجا بماند روزه آن روز صحيح نيست و بايد آن را قضا كند.

مسأله ١٧٣٣- مسافر و كسى كه از روزه گرفتن عذر دارد، مكروه است در روز ماه رمضان جماع نمايد و در خوردن و آشاميدن كاملًا خود را سير كند.