توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٠٣ - نماز قضا

شده است، در صورتى كه ممكن باشد بهتر اين است كه نماز قضاى آن روز را پيش از نماز ادا بخواند.

مسأله ١٣٩٤- اگر در بين نماز يادش بيايد كه يك نماز يا بيشتر از همان روز از او قضا شده، يا فقط يك نماز قضا از روزهاى پيش دارد چنانچه وقت وسعت دارد و ممكن است نيّت را به نماز قضا برگرداند، بهتر اين است كه نيّت نماز قضا كند؛ مثلًا اگر در نماز ظهر پيش از ركوع ركعت سوم يادش بيايد كه نماز صبح آن روز قضا شده در صورتى كه وقت نماز ظهر تنگ نباشد، نيّت را به نماز صبح برگرداند و آن را دو ركعتى تمام كند، بعد از آن ظهر را بخواند، ولى اگر وقت تنگ است يا نمى‌تواند نيّت را به نماز قضا برگرداند، مثلًا در ركوع ركعت سوم نماز ظهر يادش بيايد كه نماز صبح را نخوانده، چون اگر بخواهد نيّت نماز صبح كند يك ركوع كه ركن است زياد مى‌شود نبايد نيّت را به قضاى صبح برگرداند.

مسأله ١٣٩٥- اگر از روزهاى گذشته نمازهاى قضا دارد و يك نماز يا بيشتر هم از همان روز از او قضا شده، چنانچه براى قضاى تمام آنها وقت ندارد يا نمى‌خواهد همه را در آن روز بخواند، مستحب است نماز قضاى آن روز را پيش از نماز از ادا بخواند و بهتر اين است كه بعد از خواندن قضاى نمازهاى سابق دوباره نماز قضايى را كه در آن روز پيش از نماز ادا خوانده بجا آورد.

مسأله ١٣٩٦- تا انسان زنده است اگر چه از قضاى نمازهاى خود عاجز باشد، ديگرى نمى‌تواند نمازهاى او را قضا نمايد.

مسأله ١٣٩٧- نماز قضا را با جماعت مى‌شود خواند، چه نماز امام‌