توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٤٣٥ - معاملات حرام

«چهارم» معامله چيزى كه منافع معمولى آن منحصر در حرام باشد، مانند اسباب قمار.

«پنجم» معامله‌اى كه در آن ربا باشد.

«ششم» فروش جنسى كه با چيز ديگر مخلوط شده است، در صورتى كه آن چيز معلوم نباشد و فروشنده هم به خريدار نگويد، مثل فروختن روغنى كه آن را با پيه مخلوط كرده است و اين عمل را غش مى‌گويند. پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود: از ما نيست كسى كه در معامله با مسلمانان غش كند يا به آنان ضرر بزند يا تقلب و حيله نمايد و هر كه با برادر مسلمان خود غش كند، خداوند بركت روزى او را مى‌برد و راه معاش او را مى‌بندد و او را به خودش واگذار مى‌كند و غش چنانچه موجب اختلاف جنس ومقصود اصلى از آن مال گردد معامله باطل مى‌شود.

مسأله ٢٠٦٤- فروختن چيز نجس اگر ماليت داشته باشد اشكال ندارد، ولى اگر مشترى آن چيز را براى كارى بخواهد كه شرط آن پاك بودن است، مثلًا از قسم خوراكى است كه مى‌خواهد او را بخورد بايد فروشنده نجس بودن آن را به او بگويد، ولى اگر لباس است گفتن لازم نيست اگر چه مشترى با آن نماز بخواند؛ زيرا كه در نماز طهارت ظاهرى بدن و لباس كافى است.

مسأله ٢٠٦٥- اگر چيز پاكى مانند روغن و نفت كه آب كشيدن آن ممكن نيست نجس شود، چنانچه آن را براى كارى بخواهند كه شرطش پاك بودن است؛ مثلًا روغن را براى خوردن بخواهند، لازم است فروشنده نجاست او را به مشترى بگويد و همچنين است اگر براى كارى بخواهند كه شرط آن پاك بودن نيست، مثلًا بخواهند نفت نجس را بسوزانند، ولى در معرض اين باشد كه خوراك يا بدن مشترى نجس شود كه در اين صورت نيز گفتن لازم است، زيرا