توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٥٧٧ - احكام خوردنيها و آشاميدنيها

استخوانشان قوت بگيرد شير بخورند خود و نسلشان حرام مى‌شوند و در صورتى كه مقدار شير خوردن كمتر از آن باشد لازم است استبراء شوند و پس از آن حلال مى‌گردند و استبراء آنها اين است كه هفت روز از پستان بز يا گوسفند شير بخورند و اگر حاجت به شير نداشتند، هفت روز علف بخورند و حيوان نجاست خوار نيز خوردن گوشتش حرام است و چنانچه استبرائش نمايند حلال مى‌شود و كيفيت استبراء آن در مسأله (٢٢٦) بيان شد.

مسأله ٢٦٤٢- آشاميدن شراب حرام و در بعضى از اخبار بزرگترين گناه شمرده شده است، و اگر كسى آن را حلال بداند كافر است. از حضرت امام صادق عليه السلام روايت شده است كه فرمودند: شراب ريشه بديها و منشأ گناهان است و كسى كه شراب مى‌خورد، عقل خود را از دست مى‌دهد و در آن موقع خدا را نمى‌شناسد و از هيچ گناهى باك ندارد و احترام هيچ كس را نگه نمى‌دارد، و حق خويشان نزديك را رعايت نمى‌كند و از زشتيهاى آشكار رو نمى‌گرداند و روح ايمان و خدا شناسى از بدن او بيرون مى‌رود و روح ناقص خبيثى كه از رحمت خدا دور است در او مى‌ماند و خدا و فرشتگان و پيغمبران و مؤمنين او را لعنت مى‌كنند و تا چهل روز نماز او قبول نمى‌شود و روز قيامت روى او سياه است و زبان از دهانش بيرون مى‌آيد و آب دهان او به سينه‌اش مى‌ريزد و فرياد تشنگى او بلند است.

مسأله ٢٦٤٣- نشستن سر سفره‌اى كه در آن شراب مى‌خورند، اگر انسان يكى از آنان حساب شود حرام و چيز خوردن از آن سفره نيز حرام است.

مسأله ٢٦٤٤- بر هر مسلمان واجب است مسلمان ديگرى را كه نزديك است از گرسنگى يا تشنگى بميرد، نان و آب داده و او را از مرگ نجات دهد.