توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٣٦ - نيت

مسأله ١٥٧٣- اگر غير از روزه ماه رمضان روزه معين ديگرى بر انسان واجب باشد، مثلًا نذر كرده باشد كه روز معينى را روزه بگيرد، چنانچه عمداً تا اذان صبح نيّت نكند، روزه‌اش باطل است و اگر نداند كه روزه آن روز بر او واجب است يا فراموش كند و پيش از ظهر يادش بيايد، چنانچه كارى كه روزه را باطل مى‌كند، انجام نداده باشد و نيّت كند، روزه او صحيح است و اگر بعد از ظهر يادش بيايد احتياطى را كه در روزه ماه رمضان گفته شد بايد مراعات كند.

مسأله ١٥٧٤- اگر براى روزه واجب غير معينى مثل روزه كفاره هر چند به جهت ضيق وقت متعين شده باشد عمداً تا نزديك ظهر نيّت نكند اشكال ندارد، بلكه اگر پيش از نيّت تصميم داشته باشد كه روزه نگيرد يا ترديد داشته باشد كه بگيرد يا نه، چنانچه كارى كه روزه را باطل مى‌كند انجام نداده باشد و پيش از ظهر نيّت كند، روزه او صحيح است.

مسأله ١٥٧٥- اگر در ماه رمضان كافر مسلمان شود، بنابر احتياط مستحب با قصد رجاء نيّت روزه كند و روزه را تمام نمايد و اگر آن روز را روزه نگرفت قضاى آن را بجا آورد.

مسأله ١٥٧٦- اگر در وسط روز ماه رمضان پيش از ظهر يا بعد از آن مريض خوب شود روزه آن روز واجب نيست هر چند تا آن وقت كارى كه روزه را باطل مى‌كند انجام نداده باشد.

مسأله ١٥٧٧- روزى را كه انسان شك دارد آخر شعبان است يا اول رمضان واجب نيست روزه بگيرد و اگر بخواهد روزه بگيرد، نمى‌تواند نيّت روزه رمضان كند، ولى اگر نيّت كند كه اگر رمضان است روزه رمضان و اگر رمضان نيست روزه قضا يا مانند آن باشد و يا نيّت روزه قضا و مانند آن بنمايد و بعد معلوم شود رمضان بوده روزه‌اش صحيح است و از رمضان حساب مى‌شود