توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٣٤ - نيت

مسأله ١٥٦٢- وقت نيّت روزه مستحبى از اول شب است تا موقعى كه به اندازه نيّت كردن به مغرب وقت مانده باشد كه اگر تا اين وقت كارى كه روزه را باطل مى‌كند انجام نداده باشد و نيّت روزه مستحبى كند روزه او صحيح است.

مسأله ١٥٦٣- كسى كه پيش از اذان صبح در روزه ماه رمضان و همچنين در روزه واجبى كه زمانش معين است اگر قبل از نيّت روزه خوابش برده است و پيش از ظهر بيدار شود و نيّت كند، روزه او صحيح است و اگر بعد از ظهر بيدار شود بايد احتياطً بقيه روز را به قصد قربت مطلقه امساك كند و روزه آن روز را نيز قضا نمايد.

مسأله ١٥٦٤- اگر بخواهد غير روزه رمضان روزه ديگرى بگيرد، بايد آن را معين نمايد، مثلًا نيّت كند كه روزه قضا يا روزه نذر مى‌گيرم، ولى در ماه رمضان لازم نيست نيّت كند كه روزه ماه رمضان مى‌گيرم، بلكه اگر نداند ماه رمضان است يا فراموش نمايد و روزه ديگرى را نيّت كند، روزه ماه رمضان حساب مى‌شود.

مسأله ١٥٦٥- اگر بداند ماه رمضان است و عمداً نيّت روزه غير رمضان كند، بنا بر احتياط واجب نه روزه رمضان حساب مى‌شود و نه روزه‌اى كه قصد كرده است و اما اگر جهلًا يا نسياناً انجام دهد روزه او صحيح بوده و روزه رمضان محسوب مى‌شود.

مسأله ١٥٦٦- اگر مثلًا به نيّت روز اول ماه رمضان روزه بگيرد، بعد بفهمد دوم يا سوم بوده، روزه او صحيح است.

مسأله ١٥٦٧- اگر پيش از اذان صبح نيّت كند و بيهوش شود و در بين روز به هوش آيد روزه‌اش صحيح است و اما اگر پيش از اينكه نيت روزه كرده باشد بيهوش شود چنانچه پيش از ظهر به هوش آيد بايد نيت روزه كند و روزه‌اش‌