توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٢٢٥ - ركوع

ركوع‌

مسأله ١٠٣١- در هر ركعت بعد از قرائت بايد به اندازه‌اى خم شود كه بتواند سر همه انگشتها از جمله ابهام را به زانو بگذارد و اين عمل را ركوع مى‌گويند.

مسأله ١٠٣٢- اگر به اندازه ركوع خم شود، ولى دستها را به زانو نگذارد اشكال ندارد.

مسأله ١٠٣٣- هر گاه ركوع را به طور غير معمول بجا آورد، مثلًا به چپ يا راست خم شود، به نحوى كه ركوع بر آن صدق نكند اگر چه دستهاى او به زانو برسد، صحيح نيست.

مسأله ١٠٣٤- خم شدن بايد به قصد ركوع باشد، پس اگر به قصد كار ديگر مثلًا براى كشتن جانور خم شود، نمى‌تواند آن را ركوع حساب كند، بلكه بايد بايستد و دوباره براى ركوع خم شود و بواسطه اين عمل، ركن زياد نشده و نماز باطل نمى‌شود.

مسأله ١٠٣٥- كسى كه دست يا زانوى او با دست و زانوى ديگران فرق دارد، مثلًا دستش خيلى بلند است كه اگر كمى خم شود به زانو مى‌رسد يا زانوى او پايين‌تر از مردم ديگر است كه بايد خيلى خم شود تا دستش به زانو برسد، بايد با اندازه معمول خم شود.

مسأله ١٠٣٦- كسى كه نشسته ركوع مى‌كند، بايد به قدرى خم شود كه صورتش مقابل زانوها برسد و بهتر است به قدرى خم شود كه صورت مقابل جاى سجده باشد.

مسأله ١٠٣٧- بهتر آن است كه در حال اختيار در ركوع، سه مرتبه‌