توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٢٧٢ - دستور نماز احتياط

گرداندن از قبله كه نماز را باطل مى‌كند انجام نداده، بايد نماز احتياط را بخواند و اگر كارى كه نماز را باطل مى‌كند بجا آورده، يا بين نماز و شك او زياد طول كشيده، اعتنا به شك ننمايد.

مسأله ١٢٣٦- اگر در نماز احتياط، ركنى را زياد كند، يا مثلًا به جاى يك ركعت دو ركعت بخواند، نماز احتياط باطل مى‌شود، و بايد دوباره اصل نماز را بخواند.

مسأله ١٢٣٧- موقعى كه مشغول نماز احتياط است اگر در يكى از كارهاى آن شك كند، چنانچه محل آن نگذشته، بايد آن را بجا آورد، و اگر محلش گذشته باشد بايد به شك خود اعتنا نكند، مثلًا اگر شك كند كه حمد را خوانده يا نه چنانچه به ركوع نرفته بايد بخواند و اگر به ركوع رفته بايد به شك خود اعتنا نكند.

مسأله ١٢٣٨- اگر در شماره ركعتهاى نماز احتياط شك كند، چنانچه طرف بيشتر شك نماز را باطل مى‌كند، بايد بنا را بر كمتر بگذارد و اگر طرف بيشتر شك نماز را باطل نمى‌كند، بايد بنا را بر بيشتر بگذارد، مثلًا موقعى كه مشغول خواندن دو ركعت نماز احتياط است، اگر شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت، چون طرف بيشتر شك نماز را باطل مى‌كند، بايد بنا را بگذارد كه دو ركعت خوانده و اگر شك كند كه يك ركعت خوانده يا دو ركعت، چون طرف بيشتر شك نماز را باطل نمى‌كند بايد بنا را بگذارد كه دو ركعت خوانده است.

مسأله ١٢٣٩- اگر در نماز احتياط چيزى كه ركن نيست سهواً كم يا زياد شود، سجده سهو ندارد.