توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٦٥ - كسانى كه روزه بر آنها واجب نيست

كسانى كه روزه بر آنها واجب نيست‌

مسأله ١٧٣٤- كسى كه بواسطه پيرى نمى‌تواند روزه بگيرد يا براى او مشقت دارد، روزه بر او واجب نيست، ولى در صورت دوم بايد براى هر روز يك مد طعام- گندم يا جو يا نان و مانند اينها- به فقير بدهد.

مسأله ١٧٣٥- كسى كه بواسطه پيرى روزه نگرفته اگر بعد از ماه رمضان بتواند روزه بگيرد، لازم نيست روزه را قضا نمايد.

مسأله ١٧٣٦- اگر انسان مرضى دارد كه زياد تشنه مى‌شود و نمى‌تواند تشنگى را تحمل كند يا براى او مشقت دارد، روزه بر او واجب نيست ولى در صورت دوم بايد براى هر روز يك مد طعام به فقير بدهد و احتياط مستحب آن است كه بيشتر از مقدارى كه ناچار است آب نياشامد، و چنانچه بعد بتواند روزه بگيرد، بنابر احتياط روزه‌هايى را كه نگرفته قضا نمايد.

مسأله ١٧٣٧- زنى كه زاييدن او نزديك است و روزه براى حملش ضرر دارد، روزه بر او واجب نيست و بايد براى هر روز يك مد طعام به فقير بدهد و نيز اگر روزه براى خودش ضرر دارد، روزه بر او واجب نيست و بنابر احتياط مستحب براى هر روز يك مد طعام به فقير بدهد و در دو صورت روزه‌هايى را كه نگرفته بايد قضا نمايد.

مسأله ١٧٣٨- زنى كه بچه شير مى‌دهد و شير او كم است، چه مادر بچه يا دايه او باشد يا بى اجرت شير دهد، اگر روزه براى بچه‌اى كه شير مى‌دهد ضرر دارد، روزه بر او واجب نيست و بايد براى هر روز يك مد طعام به فقير بدهد و نيز اگر براى خودش ضرر دارد، روزه بر او واجب نيست و بنابر احتياط مستحب براى هر روز يك مد طعام به فقير بدهد و در هر دو صورت روزه‌هايى‌