توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ١١٩ - نفاس

نمايد، مثلًا زنى كه عادت او شش روز بوده اگر بيشتر از شش روز خون ببيند، بايد شش روز را نفاس قرار دهد و روز هفتم و هشتم و نهم مخير است بين اينكه عبادت را ترك كند يا كارهاى استحاضه را بجا آورد، و اگر بيشتر از ده روز خون ديد، از روز بعد از عادت استحاضه مى‌باشد.

مسأله ٥٢٥- زنى كه در حيض عادت دارد، اگر بعد از زاييدن تا يك ماه يا بيشتر از يك ماه پى در پى خون ببيند، به اندازه روزهاى عادت او نفاس است، و خونى كه بعد از نفاس تا ده روز مى‌بيند اگر چه در روزهاى عادت ماهانه‌اش باشد، استحاضه است، مثلًا زنى كه عادت حيض او از بيستم هر ماه تا بيست و هفتم آن ماه است، اگر روز دهم ماه زائيد و تا يك ماه يا بيشتر پى در پى خون ديد، تا روز هفدهم نفاس و از روز هفدهم تا ده روز حتى خونى كه در روزهاى عادت خود كه از بيستم تا بيست و هفتم است مى‌بيند، استحاضه مى‌باشد و بعد از گذشتن ده روز، اگر خونى را كه مى‌بيند در روزهاى عادتش باشد و وقت عادت زن به سبب زايمان تغيير نكرده باشد حيض است، چه نشانه‌هاى حيض را داشته چه نداشته باشد، و همچنين است اگر در روزهاى عادتش نباشد ولى نشانه‌هاى حيض را داشته باشد، اما اگر خونى كه بعد از گذشتن ده روز از نفاس مى‌بيند، در روزهاى عادت حيض او نباشد ونشانه‌هاى حيض را هم نداشته باشد استحاضه است.

مسأله ٥٢٦- زنى كه در حيض نيست و عادت عدديه ندارد، اگر بعد از زايمان تا يك ماه يا بيشتر از يك ماه خون ببيند حكم ده روز اول آن در مسأله (٥٢٣) گذشت و ده روز دوم آن استحاضه است و خونى كه بعد از آن مى‌بيند، اگر نشانه حيض را داشته باشد يا در وقت عادتش باشد- به شرط عدم اختلال عادت- حيض، و گر نه آن هم استحاضه مى‌باشد.