توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٥٤ - كفاره روزه

مسأله ١٦٧٥- اگر روزه‌دار دروغى را به خدا و پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم عمداً نسبت دهد، بنابر احتياط كفاره جمع كه تفصيل آن در مسأله پيش گفته شد بر او واجب مى‌شود.

مسأله ١٦٧٦- اگر روزه‌دار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه جماع كند بنا بر احتياط براى هر يك، يك كفاره واجب است واستمناء نيز حكم جماع را دارد.

مسأله ١٦٧٧- اگر روزه‌دار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه غير از جماع و استمناء كار ديگرى كه روزه را باطل مى‌كند، انجام دهد، براى همه آنها يك كفاره كافى است.

مسأله ١٦٧٨- اگر روزه‌دار غير از جماع و استمناء كار ديگرى كه روزه را باطل مى‌كند، انجام دهد و بعد با حلال خود جماع نمايد، براى هر دو يك كفاره واجب مى‌شود.

مسأله ١٦٧٩- اگر روزه‌دار غير از جماع و استمناء كار ديگرى كه روزه را باطل مى‌كند، انجام دهد؛ مثلًا آب بياشامد و بعد كار ديگرى كه حرام است و روزه را باطل مى‌كند انجام دهد، مثلًا غذاى حرامى را بخورد، يك كفاره كافى است.

مسأله ١٦٨٠- اگر روزه‌دار آروغ بزند و چيزى در دهانش بيايد، چنانچه عمداً آن را فرو ببرد، روزه‌اش باطل است و بايد قضاى آن را بگيرد و كفاره هم بر او واجب مى‌شود و اگر خوردن آن چيز حرام باشد، مثلًا موقع آروغ زدن، خون به دهان او بيايد و عمداً آن را فرو برد بايد قضاى آن روزه را بگيرد و بنابر احتياط كفاره جمع هم بر او واجب مى‌شود.

مسأله ١٦٨١- اگر نذر كند كه روز معينى را روزه بگيرد، چنانچه در آن روز عمداً روزه خود را باطل كند، بايد كفاره بدهد و كفاره آن به نحوى است كه‌