توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٥٥٣ - احكام متفرقه طلاق

مسأله ٢٥٥٠- پدر و جد پدرى ديوانه مى‌توانند زن او را طلاق بدهند.

مسأله ٢٥٥١- اگر پدر يا جد پدرى براى طفل خود زنى را صيغه كند، اگر چه مقدارى از زمان تكليف بچه جزء مدت صيغه باشد، مثلًا براى پسر چهارده ساله خودش زنى را دو سال صيغه كند، چنانچه صلاح بچه باشد مى‌تواند مدت آن زن را ببخشد، ولى زن دائمى او را نمى‌تواند طلاق دهد.

مسأله ٢٥٥٢- اگر از روى علاماتى كه در شرع معين شده، مرد دو نفر را عادل بداند و زن خود را پيش آنان طلاق دهد، ديگرى كه عدالت آنان نزدش ثابت نشده مى‌تواند آن زن را بعد از تمام شدن عده‌اش براى خود يا براى كس ديگرى عقد كند، اگر چه احتياط مستحب آن است كه از ازدواج با او خوددارى نمايد و براى ديگرى هم او را عقد نكند، ولى اگر يقين به عدم عدالت آنان داشته باشد نمى‌تواند آن زن را عقد كند.

مسأله ٢٥٥٣- زنى كه طلاق رجعى داده شده است در حكم همسر شرعى است تا زمانى كه عده‌اش تمام شود، پس بايد از هر گونه استمتاعى كه حق شوهر است ممانعت نكند و جايز است، بلكه مستحب است خود را براى او آرايش كند و نفقه‌اش بر او واجب است اگر ناشزه نباشد و در صورت مرگ هر كدام از ديگرى ارث مى‌برند و مرد نمى‌تواند در دوران عدّه او با خواهرش ازدواج كند.