توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٢١٦ - قيام(ايستادن)

بنشيند بايد مقدارى را كه مى‌تواند نشسته بخواند و نيز اگر مى‌تواند بايستد بايد مقدارى را كه مى‌تواند، ايستاده بخواند، ولى تا بدنش آرام نگرفته بايد چيزى از اذكار واجب را نخواند.

مسأله ٩٨٣- كسى كه نشسته نماز مى‌خواند اگر در بين نماز بتواند بايستد بايد مقدارى را كه مى‌تواند ايستاده بخواند، ولى تا بدنش آرام نگرفته بايد چيزى از ذكرهاى واجب را نخواند.

مسأله ٩٨٤- كسى كه مى‌تواند بايستد اگر بترسد كه بواسطه ايستادن، مريض شود يا ضررى به او برسد، مى‌تواند نشسته نماز بخواند، و اگر از نشستن هم بترسد، مى‌تواند خوابيده نماز بخواند.

مسأله ٩٨٥- اگر انسان احتمال بدهد كه تا آخر وقت بتواند ايستاده نماز بخواند بهتر است نماز را به تأخير بيندازد. پس اگر نتواند بايستد در آخر وقت مطابق وظيفه‌اش نماز را بجا آورد، و در صورتى كه اول وقت نماز را خواند و در آخر وقت قدرت بر ايستادن حاصل نمود بايد نماز را دوباره بجا آورد، مگر اينكه وقتى نماز را خوانده مأيوس بوده از اينكه تا آخر وقت قدرت پيدا مى‌كند كه در اين صورت اعاده لازم نيست اگر چه احوط است.

مسأله ٩٨٦- مستحب است در حال ايستادن، بدن را راست نگهدارد و شانه‌ها را پايين بيندازد و دستها را روى رانها بگذارد و انگشتها را به هم بچسباند و جاى سجده را نگاه كند وسنگينى بدن را به طور مساوى روى دو پا بيندازد و با خضوع و خشوع باشد و پاها را پس و پيش نگذارد و اگر مرد است پاها را از سه انگشت باز تا يك وجب فاصله دهد و اگر زن است پاها را به هم بچسباند.