توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٥٦٠ - احكام مالى كه انسان آن را پيدا مىكند

پيدا شدن مالك در صورت ادامه نباشد در صورتى كه آن مال را در غير از حرم مكه پيدا كرده باشد مى‌تواند آن را براى خود بردارد يا براى صاحبش نگهدارى كند كه هر وقت پيدا شد به او بدهد يا از طرف صاحبش صدقه بدهد. و اگر آن مال را در حرم پيدا كرده باشد احتياط واجب آن است كه تصدق كند يا براى صاحب آن تا وقتى كه احتمال دارد صاحب آن پيدا شود نگهدارد.

مسأله ٢٥٧٨- بعد از آنكه يك سال اعلان كرد و صاحب مال پيدا نشد اگر مال را براى صاحبش نگهدارى كند و از بين برود، چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى نكرده و تعدّى؛ يعنى زياده‌روى هم ننموده ضامن نيست، ولى اگر آن را براى خود برداشته باشد ضامن است و اگر از طرف صاحبش صدقه داده باشد صاحبش مخير است بين آنكه به صدقه راضى شده يا عوض مالش را مطالبه كند و ثواب صدقه براى تصدق كننده باشد.

مسأله ٢٥٧٩- كسى كه مالى را پيدا كرده، اگر عمداً به دستورى كه گفته شد اعلان نكند، گذشته از اينكه معصيت كرده، باز هم واجب است اعلان كند.

مسأله ٢٥٨٠- اگر ديوانه يا بچه نا بالغ چيزى را پيدا كند، ولىّ او مى‌تواند اعلان نمايد و پس از آن براى او تملك كند و يا از طرف صاحبش تصدق كند.

مسأله ٢٥٨١- اگر انسان در بين سالى كه اعلان مى‌كند، از پيدا شدن صاحب مال نا اميد شود و بخواهد آن را صدقه بدهد بنابر احتياط بايد از حاكم شرع اذن بگيرد.

مسأله ٢٥٨٢- اگر در بين سالى كه اعلان مى‌كند مال از بين برود، چنانچه‌