توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ١٥٠ - در هفت مورد به جاى وضو و غسل بايد تيمم كرد

مسأله ٦٦٦- اگر بعد از جستجو، آب پيدا نكند و با تيمم نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد در جايى كه جستجو كرده آب بوده نماز او صحيح است.

مسأله ٦٦٧- كسى كه يقين دارد وقت نماز تنگ است، اگر بدون جستجو با تيمم نماز بخواند و بعد از نماز و پيش از گذشتن وقت بفهمد كه براى جستجو وقت داشته، احتياط واجب آن است كه دوباره نمازش را بخواند.

مسأله ٦٦٨- اگر بعد از داخل شدن وقت نماز، وضو داشته باشد و بداند كه اگر وضوى خود را باطل كند تهيه آب براى او ممكن نيست يا نمى‌تواند وضو بگيرد، چنانچه بتواند وضوى خود را نگهدارد نبايد آن را باطل نمايد. ولى مى‌تواند با عيال خود نزديكى كند، اگر چه بداند كه از غسل متمكن نخواهد شد.

مسأله ٦٦٩- اگر پيش از وقت نماز. وضو داشته باشد، و بداند كه اگر وضوى خود را باطل كند، تهيه آب براى او ممكن نيست، چنانچه بتواند وضوى خود را تا وقت نماز نگهدارد، احتياط مستحب آن است كه آن را باطل نكند.

مسأله ٦٧٠- كسى كه فقط به مقدار وضو يا به مقدار غسل آب دارد، و مى‌داند كه اگر آن را بريزد آب پيدا نمى‌كند، چنانچه وقت نماز داخل شده باشد، ريختن آن حرام است و احتياط مستحب آن است كه پيش از وقت نماز هم آن را نريزد.

مسأله ٦٧١- كسى كه مى‌داند آب پيدا نمى‌كند، اگر بعد از داخل شدن وقت نماز وضوى خود را باطل كند، يا آبى كه دارد بريزد معصيت كرده، ولى نمازش با تيمم صحيح است، اگر چه احتياط مستحب آن است كه قضاى آن نماز را نيز بخواند.