توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ١٨٦ - لباس نمازگزار

آن را فراموش كرده برسد و پيش از آنكه آنجا را آب بكشد، وضو بگيرد و نماز بخواند، وضو و نمازش باطل مى‌باشد، مگر اينكه طورى باشد كه به وضو گرفتن اعضاء وضو نيز پاك شود.

مسأله ٨٢٠- كسى كه يك لباس دارد، اگر بدن و لباسش نجس شود و به اندازه آب كشيدن يكى از آنها آب داشته باشد، اولى اين است كه بدن را آب كشيده و با لباس نجس نماز بخواند و جايز است كه لباس را آب كشيده و با بدن نجس نماز بخواند، ولى در صورتى كه نجاست يكى از آنها بيشتر باشد لازم است آن را آب بكشد، ولى چنانچه ديگرى را آب بكشد نمازش صحيح است.

مسأله ٨٢١- كسى كه غير از لباس نجس، لباس ديگرى ندارد، و با لباس نجس نماز بخواند نماز او صحيح است.

مسأله ٨٢٢- كسى كه دو لباس دارد، اگر بداند يكى از آنها نجس است و نداند كدام يك از آنها است، چنانچه وقت دارد، بايد با هر دو لباس نماز بخواند؛ مثلًا اگر مى‌خواهد نماز ظهر و عصر را بخواند بايد با هر كدام يك نماز ظهر و يك نماز عصر بخواند، ولى اگر وقت تنگ است، با هر كدام نماز بخواند كافى است.

مسأله ٨٢٣- «شرط دوم» مشهور آن است كه لباس نمازگزار بايد مباح باشد، و كسى كه مى‌داند پوشيدن لباس غصبى حرام است، اگر عمداً در آن لباس نماز بخواند، باطل است وليكن اصل اين شرط ثابت نيست و پوشيدن لباس غصبى اگر چه حرام است بعيد نيست كه نماز در آن صحيح باشد هر چند احتياط در ترك است ولى در چيزهايى كه به تنهايى عورت را نمى‌پوشاند و همچنين چيزهايى كه فعلًا نمازگزار آنها را نپوشيده، مانند دستمال بزرگ يا لنگى كه در جيب گذاشته شود اگر چه بشود عورت را با آنها پوشانيد، و