توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٥٩٤ - احكام وصيت

مصرفى برسانند صحيح نيست، وليكن وصيت وى در غير از شؤون مالى صحيح است.

مسأله ٢٧٠٨- اگر انسان وصيت كند كه چيزى از اموالش مال كسى باشد و آن چيز از يك سوم اموال موصى بيشتر نباشد در صورتى كه آن كس وصيت را قبول كند اگر چه قبولش در زمان زنده بودن موصى باشد آن چيز را بعد از مردن موصى مالك مى‌شود، بلكه ظاهر اين است كه قبول اصلًا معتبر نباشد و فقط رد مانع است.

مسأله ٢٧٠٩- وقتى انسان نشانه‌هاى مرگ را در خود ديد، بايد فوراً امانتهاى مردم را به صاحبانشان برگرداند يا آنكه به آنها اطلاع دهد و اگر به مردم بدهكار است و موقع دادن آن بدهى رسيده بايد بدهد و اگر خودش نمى‌تواند بدهد يا موقع دادن بدهى او نرسيده، بايد وصيت كند و براى وصيت شاهد بگيرد، ولى اگر بدهى او معلوم باشد، وصيت كردن لازم نيست.

مسأله ٢٧١٠- كسى كه نشانه‌هاى مرگ را در خود مى‌بيند، اگر خمس و زكات و مظالم بدهكار است، بايد فوراً بدهد و اگر نمى‌تواند بدهد، چنانچه از خودش مال دارد يا احتمال مى‌دهد كسى آنها را ادا نمايد، بايد وصيت كند و همچنين است اگر حج بر او واجب باشد.

مسأله ٢٧١١- كسى كه نشانه‌هاى مرگ را در خود مى‌بيند، اگر نماز و روزه قضا دارد، بنابر احتياط بايد وصيت كند كه از مال خودش براى آنها اجير بگيرند، بلكه اگر مال نداشته باشد، ولى احتمال بدهد كسى بدون آنكه چيزى بگيرد آنها را انجام مى‌دهد، باز هم وصيت نمايد و اگر قضاى نماز و روزه او به تفصيلى كه در باب نماز قضا گفته شد، بر پسر بزرگترش واجب باشد، بنابر احتياط بايد به او اطلاع دهد يا وصيت كند كه براى او بجا آورند.