توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٥٩٥ - احكام وصيت

مسأله ٢٧١٢- كسى كه نشانه‌هاى مرگ را در خود مى‌بيند، اگر مالى پيش كسى دارد يا در جايى پنهان كرده است كه ورثه نمى‌دانند، چنانچه بواسطه ندانستن، حقشان از بين برود، بايد به آنان اطلاع دهد و لازم نيست براى بچه‌هاى صغير خود قيم و سرپرست معين كند، ولى در صورتى كه بدون قيم مالشان از بين مى‌رود يا خودشان ضايع مى‌شوند، براى آنان بايد قيم امينى معين نمايد.

مسأله ٢٧١٣- وصى بايد عاقل باشد و احوط اين است كه بالغ نيز باشد و احوط و اولى آن است كه وصى مسلمان، مسلمان نيز باشد و در امورى كه راجع به شخص موصى نيست لازم است مورد اطمينان باشد.

مسأله ٢٧١٤- اگر كسى چند وصى براى خود معين كند چنانچه اجازه داده باشد كه هر كدام به تنهايى به وصيت عمل كنند، لازم نيست در انجام وصيت از يكديگر اجازه بگيرند و اگر اجازه نداده باشد، چه گفته باشد كه هر دو با هم به وصيت عمل كنند يا نگفته باشد، بايد با نظر يكديگر به وصيت عمل نمايند و اگر حاضر نشوند كه با يكديگر به وصيت عمل كنند، حاكم شرع آنها را مجبور مى‌كند و اگر اطاعت نكنند به جاى يكى از آنان شخص ديگرى را معين مى‌نمايد.

مسأله ٢٧١٥- اگر انسان از وصيت خود برگردد؛ مثلًا بگويد ثلث مالش را به كسى بدهند، بعد بگويد به او ندهند وصيت باطل مى‌شود و اگر وصيت خود را تغيير دهد، مثل آنكه قيمى براى بچه‌هاى خود معين كند، بعد ديگرى را به جاى او قيم نمايد وصيت اولش باطل مى‌شود و بايد به وصيت دوم او عمل نمايند.