فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٧٧ - شرط دوم تا هنگام وفات يكى از طرفين، زوجه در عقد زوج باقى باشد،
نياورند. ١١٨- اگر زن شغلى دارد يا مىخواهد كارى انجام دهد كه مراعات حجاب براى او ممكن نيست، بايد شغلى را انتخاب كند كه بتواند حجاب شرعى را رعايت نمايد.
١١٩- بنابر احتياط پوشش زنها بايد به شكلى باشد كه برجستگيهاى بدن آنان نمايان نباشد و نيز احتياط آن است كه زن قدمهاى خود را از نامحرم بپوشاند.
١٢٠- پوشيدن لباس آستين كوتاه، تنگ و چسبان، يا بدن نما براى مردان در محيطهايى كه مرآ و منظر زنان اجنبيّه قرار مىگيرند اشكال دارد، و از نظر اخلاقى و حفظ عفّت عمومى، بسيار مذموم و قبيح است.
١٢١- پوشيدن لباس نازك و لباسى كه در صورت تابش نور بدن زن نمايان مىشود در جايى كه نامحرم باشد، اشكال دارد.
١٢٢- پوشيدن لباس رنگين و چشمگير در جايى كه نامحرم باشد و براى زن زينت حساب شود، اشكال دارد.
١٢٣- پوشيدن «لباس شهرت» حرام است و مقصود از آن لباسى است كه مناسب زىّ و شأن پوشنده نباشد و عرفاً زننده است و از جهت زنندگى انگشت نما باشد.
١٢٤- پوشيدن هر لباسى كه در نظر عرف زنانه باشد براى مردها به عنوان لباس رسمى و ظاهر شدن با آن در اجتماع حرام است؛ همچنين پوشيدن هر لباسى كه عرفاً مردانه باشد به عنوان لباس رسمى براى زنها حرام مىباشد و در اين حكم فرقى بين زن و شوهر و نيز بين اينكه لباس ملك شخصى باشد يا نباشد، نيست؛ ولى پوشيدن لباس مشترك- يعنى لباسى كه هم زنان و هم مردان مىپوشند- اشكال ندارد.
١٢٥- پوشيدن لباس زن و آرايش و حركات زنانه جهت فيلم سازى، براى مردان اشكال دارد.
١٢٦- اگر بطور موقت و غير رسمى و براى يك هدف عقلايى مرد لباس زن يا زن لباس مرد را بپوشد، اشكال ندارد.
١٢٧- پوشيدن لباس طلاباف و ابريشم خالص براى مردها حرام است؛ ولى براى زنها