فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٩٢ - دو برادر و دو خواهر و جد و جده پدرى با دو برادر و دو خواهر و جد و جده مادرى
دوم: زنى كه زمان حيض شدن او پايان يافته و يائسه شده باشد.
سوم: زنى كه با عقد همسر كسى شده، ولى شوهر با او دخول نكرده باشد.
نزاع بين زن و شوهر راجع به عدّه:
١٨٤- پس از رجوع شوهر اگر زن ادعا كند عده او تمام شده بود و رجوع بعد از عدّه واقع شده ادعاى او پذيرفته مىشود.
١٨٥- هرگاه زوج و زوجه اختلاف در انقضاء عده و عدم انقضاء آن كنند، قولِ زوجه با قسم مقدم است، چه ادعاى انقضاء كند و يا ادعاى عدم انقضاء و چه عده زوجه با پاكى باشد يا با گذشت ماه.
١٨٦- اگر زن مطلّقه حامله ادعاء كند كه وضع حمل نموده و عدهاش منقضى شده و زوج منكر شود يا بعكس يعنى زوج ادعاى وضع حمل زوجه نمايد و زوجه منكر شود، يا زوجه ادعا كند حامله است و زوج منكر شود يا زوجه ادعاى حمل و وضع حمل هر دو را بنمايد، ظاهراً قول زوجه با يمين در همه اين صور نسبت به بقاء عده و خروج از عده مقدم است نه نسبت به آثار ديگر حمل.
١٨٧- هرگاه زن و شوهر بر وقوع طلاق و حمل متفق باشند و در تقديم و تأخير آنها بر يكديگر اختلاف نمايند، مثلًا زوج بگويد زن بعد از طلاق وضع حمل كرده و عدهاش منقضى شده و زن بگويد قبل از طلاق وضع حمل نمودهام و من در عده هستم يا بعكس تقديم قول زن مطلقا در بقاء عده و خروج از عده بعيد نيست چه بر زمان طلاق يا حمل هر دو متّفق باشند يا تنها بر زمان يكى از آنها متفق باشند.