فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٨٣ - يك برادر و يك خواهر پدرى با يك برادر و يك خواهر و جد و جده مادرى
زوجه بداند كه او شوهرش نيست يا گمان كند شوهرش مىباشد- بايد عده نگه دارد.
١٤٥- ابتدا عدّه در وطى به شبهه بدون عقد از وقت فارغ شدن از وطى است ولى اگر مرد به شبهه زن را عقد نموده باشد عده او از وقت معلوم شدن حال است.
١٤٦- عده وطى شبهه مانند عده طلاق به سه پاكى و سه ماه قمرى و وضع حمل است و زنى كه بر او عده طلاق نيست عده وطى به شبهه هم بر او نيست، مانند زوجه يائسه و زوجهاى كه طلاق بائن داده شده به تفصيلى كه در عده طلاق بيان شد.
١٤٧- اگر زوجه موطوء به شبهه بدون شوهر باشد و از كسانى باشد كه واطى جائز است با او ازدواج كند، واطى مىتواند او را در ايام عدّه تزويج كند ولى بنابر اقوى غير واطى نمىتواند در ايام عده با او ازدواج كند.
١٤٨- فرق نيست در حكم وطى به شبهه از حيث عده و غيرها بين اينكه مجرد از عقد باشد يا با عقد فاسد به اعتقاد اين كه صحيح است وطى كرده باشد مانند خواهر عيال يا خواهر رضاعى او.
١٤٩- زنى كه وطى به شبهه شده اگر در عده طلاق رجعى يا وفات باشد، بنابر احوط براى زوجه دو عده است، پس اگر زوجه از شوهرش يا از شبهه حامله باشد بايد ابتداء عده همان را نگهدارد و بعد از وضع حمل عده ديگر را از سر بگيرد و اگر زوجه حامله نباشد هر كدام از دو عدّه كه جلوتر بوده مقدّم نمايد و بعد از تمام شدن آن، عده ديگر را بگيرد، مثلًا اگر در ميان عده طلاق، وطى شبهه واقع شود اول عده طلاق را كامل كند بعد عده وطى به شبهه بگيرد.
١٥٠- اگر كسى زن خود را طلاق بائن دهد و بعد زن وطى به شبهه شود بايد به تفصيل فقره قبل دو عده نگهدارد.
١٥١- زن مطلّقه اگر با وطى به شبهه حامله شده باشد و به علّت دور بودن شوهر از او حملش به واطى ملحق گرديده باشد، چه وطى به شبهه قبل از طلاق واقع شده يا بعد از طلاق براى اين زن دو عده مىباشد، عده وطى به شبهه اين عده با وضع حمل منقضى مىشود و عده طلاق اين عده بعد از وضع حمل از سر گرفته مىشود بعد از انقضاء نفاس