فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٨١ - يك برادر و يك خواهر و جد و جده پدرى با يك برادر و يك خواهر و جد و جده مادرى
واجب مضيّق يا عملى كه موجب حدّ است يا مرتكب نشوز شود و اما مطلق معصيت پس موجب جواز اخراج او نمىباشد و بذاء با زبان و ايذاء بستگان شوهر چنانچه منتهى به نشوز نشود موجب جواز اخراج نمىباشد و بعيد نيست هر چيزى كه موجب حدّ باشد ارتكاب زوجه به آن موجب سقوط حق زوجه مىباشد و چيزى كه موجب نشوز است موجب سقوط حق است مادامى كه زن باقى بر آن باشد و هرگاه زن از نشوز برگشت كند حق او هم برگشت مىكند.
صنف دوم- زنان در سن زنهايى كه حيض مىبينند باشند و حيض نبينند:
١٣٥- زنى كه حيض نمىبيند اگر در سن زنهايى باشد كه حيض مىبينند، چنانچه شوهرش او را طلاق دهد، بايد بعد از طلاق تا سه ماه قمرى عده نگهدارد.
١٣٦- زنى كه عدهاش سه ماه است، اگر شب اول ماه شوهرش او را طلاق بدهد بايد از شب اول همان ماه كه طلاق گرفته تا سه ماه هلالى عدّه نگهدارد و اگر در بين ماه طلاقش بدهد، بايد باقى ماه را با دو ماه بعد از آن و نيز كسرى ماه اول را از ماه چهارم عده نگهدارد تا سه ماه تمام شود، مثلًا اگر غروب روز بيستم ماه طلاقش بدهد و آن ماه بيست و نه روز باشد بايد نه روز باقى ماه را با دو ماه بعد از آن و بيست روز هم از ماه چهارم عده نگهدارد و احتياط مستحب آن است كه از ماه چهارم بيست و يك روز عده نگهدارد تا با مقدارى كه از ماه اول عده نگه داشته سى روز شود.
١٣٧- زنى كه حامله نيست اگر طلاق بگيرد يا فسخ نكاح كند چنانچه مستقيمة الحيض باشد به اين معنا كه در هر ماه يك مرتبه حيض مىبيند و پاك مىشود، عده اين زن سه پاكى است و همچنين است هرگاه زوجه در هر ماه زيادتر از يك حيض مىبيند يا در هر دو ماه يك مرتبه حيض مىبيند و بالجمله طهر فاصل بين دو حيض كمتر از سه ماه باشد و اما اگر زن حائض نباشد از جهت اينكه به حدى نرسيده باشد كه غالب زنان در آن حدّ حيض مىبينند و يا به جهت انقطاع خون از جهت بيمارى يا حمل يا رضاع، عده اين زن سه ماه مىباشد و به اين زن ملحق است در حكم، زنى كه حيض مىبيند لكن طهر فاصل بين دو حيض او سه ماه يا زيادتر باشد.