فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٢٤ - دو پسر و يك دختر از يك پسر با يك پسر و دو دختر از پسر ديگر
و عفت، صورت نيكو و صاحب اوصاف خوب باشد و مكروه است كم عقل، غير دوازده امامى، بد صورت، بد خلق يا زنازاده باشد و نيز مكروه است دايهاى بگيرند كه شيرش مربوط به بچهاى است كه از زنا به دنيا آمده باشد.
٤٣- مكروه است كه زن كافره را به عنوان دايه بگيرند؛ اما اگر مضطر شوند مىتوانند زن كافرهاى كه اهل كتاب باشد را دايه بگيرند به شرط اينكه از خوردن شراب و گوشت خوك او را منع نمايند و در فرض اضطرار دايه گرفتن غير يهوديه از يهوديه بهتر است و كراهت در مجوسيه بيشتر است.
٤٤- هرگاه از روى اضطرار يهوديه را دايه بگيرند، مكروه است دايه بچه را به خانه خود ببرد و شير بدهد.
دسته پنجم- احكام مربوط به حضانت كودك:
٤٥- حضانت يعنى حفظ و پرورش بچّه حضانت پسر تا دو سال و دختر تا هفت سال حق مادر است.
در هفت موضع حق حضانت مادر ساقط مىشود و تعلق به پدر پيدا مىكند:
اول: مادر كافر و پدر مسلمان باشد.
دوم: مادر مؤمنه يعنى دوازده امامى نباشد و پدر مؤمن باشد.
سوم: مادر از محافظت طفل امتناع نمايد كه در اين صورت حاكم شرع پدر را بر محافظت طفل مجبور مىكند.
چهارم: مادر شوهر ديگر كرده باشد.
پنجم: ايّامى كه مادر در سفر است.
ششم: مادر مبتلى به جذام شده باشد.
هفتم: مادر ديوانه شده باشد.
٤٦- پس از دو سال پسر و هفت سال دختر حق حضانت طفل مربوط به پدر است؛ ولى اگر پدر مرده باشد، مادر- هرچند شوهر كرده باشد- بر جدّ و ديگران مقدم است و اگر مادر در زمانى كه مسئول حضانت و نگهدارى كودك است فوت كند پدر از