فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٨٨ - سه پسر و سه دختر از يك دختر با سه پسر و سه دختر از دختر ديگر
عيال مرد بوده، پس اگر مرد با او نزديكى نكرده مهر بدهكار نيست چنانچه زن مهر را گرفته بايد پس بدهد و اگر تلف كرده عوضش را بايد بدهد و همچنين است اگر نزديكى كرده و زن عالم به فساد عقد باشد؛ ولى اگر زن جاهل به فساد عقد باشد مستحق مهرالمثل است پس اگر زيادتر از مهرالمثل گرفته باشد زيادى را بايد پس بدهد و اگر كمتر گرفته باشد مرد بايد باقى را- تا حدّ كمال- به زن بدهد.
٣٩٦- هرگاه كسى زنى را عقد موقت نمايد و با اينكه آن زن تمكين مىداده شوهر با او نزديكى نكند تا مدت منقضى شود شوهر بايد تمام مهر او را بدهد.
٣٩٧- جائز است در ازدواج موقّت مرد با زن مصالحه كند كه مدت عقد را ببخشد و زن هم مثلًا با فلان شخص ازدواج نكند و در اين صورت هر دو ملزم به مورد مصالحه هستند و چنانچه مرد از بخشيدن مدت امتناع كند بر حاكم شرع است او را به ببخشيدن مدت ملزم نمايد و اگر الزام و اجبار او ممكن نباشد، خود حاكم شرع متولى بخشيدن مدت مىشود و نيز اگر زن برخلاف قرار مصالحه با آن شخص معين شده ازدواج كند عقدشان باطل است و همچنين اگر مصالحه كرده باشند كه زن با فلان مرد ازدواج كند واجب است به همان مرد شوهر كند و الّا حاكم شرع او را به اين ازدواج ملزم مىنمايد و چنانچه الزامش ممكن نباشد خود حاكم شرع عقد زن را براى آن مرد جارى مىكند.
٣٩٨- چنانچه مرد بخشيدن مدت عقد موقت را معلق كند بر اينكه زن هيچگاه ازدواج نكند، اين تعليق او باطل مىباشد.
٣٩٩- زوج مىتواند زنى را كه به عقد موقت خود درآورده و مدتش تمام شده يا بقيه مدت را بخشيده به عقد دائم خود درآورد، هرچند در عدّهاش باشد؛ ولى اگر از مدت چيزى باقى مانده و آن مدّت را نبخشيده باشد، عقد كردن او در اين حال صحيح نيست.
٤٠٠- زنى كه عقد موقّت شده حق همخوابى ندارد و از شوهر ارث نمىبرد و شوهر هم از او ارث نمىبرد، مگر در صورتى كه ارث بردن را در ضمن عقد شرط كرده باشند كه در اين صورت هر كه شرط كرده ارث مىبرد، هرچند احتياط است با سائر ورثه مصالحه كند.