فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٦٩ - يك پسر و سه دختر از دختر
٢٩٥- اگر شخص نداند زن مورد نظرش در عدّه بوده و شك كند كه آيا در عدّه است يا نه، جائز است با او ازدواج كند بخصوص اگر خود زن بگويد كه در عدّه نيستم و همچنين است اگر مىدانسته در عدّه است و شك در انقضاء آن داشته باشد و زن بگويد عدّهام منقضى شده، لكن اگر زن به سپرى شدن آن خبر ندهد تزويج او جائز نيست و اگر در اين حال او را تزويج كند ظاهراً موجب حرمت ابديه است و اگر او را تزويج كند به اعتقاد اينكه از عدّه خارج شده يا با غفلت از عدّه بعد از آن زن خبر دهد كه در عدّه بوده ظاهراً قولش مسموع است و حكم تزويج در عدّه بر آن جارى مىباشد.
٢٩٦- اگر شخص با جهل به عدّه يا بحكم آن با زنى تزويج كند و بعد از تزويج بداند كه عقد در عدّه واقع شده و شك كند كه آيا با او نزديكى كرده تا موجب حرمت ابديه باشد يا نه، بنا بگذارد كه نزديكى نكرده و همچنين اگر بداند نزديكى نكرده و شك كند كه زن مىدانسته در عدّه است يا نه، بنا بگذارد كه نمىدانسته، پس حرام مؤبّد بر او نيست.
٢٩٧- اگر شخصى اجمالًا بداند كه يكى از دو زن معيّن در عده است و او را نشناسد بايد از تزويج هر دو اجتناب كند و اگر يك كدام را تزويج كند باطل است و لكن موجب حرمت ابديه نمىشود؛ بلى، اگر هر دو را با هم تزويج كند هر دو در ظاهر بر او حرام خواهند بود.
٢٩٨- اگر مردى بداند زن در عده است، و لكن نداند در عده خود اوست يا در عده ديگرى جائز است با او ازدواج كند.
٢٩٩- وطى به شبهه يا زنا با زنى كه در عده است در حكم تزويج در عدّه نيست، پس اگر شخصى با زنى معتده زنا يا وطى به شبهه كند به او حرام مؤبد نمىشود؛ مگر در عده رجعيه كه زنا با اين زن موجب حرمت ابديه مىباشد.
٣٠٠- اگر كسى زنى كه بر او عده مىباشد را به عقد خود درآورد- مثلًا مبداء عده وفات، رسيدن خبر مرگ شوهر است و زن از مردن شوهر خبر ندارد تا عدّه بگيرد- آن عقد فاسد است و موجب حرمت ابدى آنان به يكديگر نمىشود و جائز است پس از