راه ديگر آن، كنترل و دقّت در معاشرت‌هاست. هم‌نشينى با ثروتمندان، ارزش نعمت‌هاى خدادادى را كاهش مى‌دهد و همين امر، به كاهش تنيدگى مى‌انجامد. در همين باره، پيامبر خدا (ص) مى‌فرمايد:

أَقِلُّوا الدُّخُولَ عَلىَ الأَغنِيَاءِ فَإِنَّهُ أَحرَى أَن لَا تَزدَرُوا نِعَمَ اللهِ (عزوجل).[٣]

ورود بر ثروتمندان را كاهش دهيد؛ زيرا اين براى آن‌كه نعمت‌هاى خداوند (عزوجل) را خوار نشماريد، بهتر است.

امام صادق (ع) تصريح مى‌فرمايد كه اين هم‌نشينى‌ها موجب كوچك شمارى نعمت‌ها مى‌شود:

إِيَّاكُمْ وَ عِشَارَ الْمُلُوكِ وَ أَبْنَاءِ الدُّنْيَا؛ فَإِنَّ ذَلِكَ يُصَغِّرُ نِعْمَةَ اللهِ فِي أَعْيُنِكُمْ وَ يُعَقِّبُكُمْ كُفْراً.[٤]

از باج‌گيرانِ پادشاهان و فرزندان دنيا بپرهيزيد كه اين، نعمت خدا را در چشم شما كوچك مى‌سازد و كفران شما را در پى دارد.

امام باقر (ع) با بيان ظريف‌ترى، تأثير هم‌نشينى با ثروتمندان را روشن ساخته است. ايشان به شخصى فرمود:

لَا تُجَالِسِ الْأَغْنِيَاءَ؛ فَإِنَّ الْعَبْدَ يُجَالِسُهُمْ وَ هُوَ يَرَى أَنَّ لِلهِ عَلَيْهِ نِعْمَةً فَمَا يَقُومُ حَتَّى يَرَى أَنْ لَيْسَ لِلهِ عَلَيْهِ نِعْمَةٌ.[٥]

با ثروتمندان هم‌نشين نشويد؛ زيرا بنده با آنان همنشين مى‌شود در حالى كه معتقد

[١]. وَ لا تُعْجِبْكَ أَمْوالُهُمْ وَ أَوْلادُهُمْ إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ أَنْ يُعَذِّبَهُمْ بِها فِي الدُّنْيا وَ تَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ وَ هُمْ كافِرُونَ‌؛ اموال و فرزندان آنها تو را به شگفت نيندازد. همانا خداوند، اراده كرده كه به وسيله آنها، آنان را در دنيا عذاب كند و جان دهند در حالى كه كافرند( سوره توبه، آيه ٨٥. نيز، ر. ك: آيه ٥٥).

[٢].

وَ كَانَ رَسُولُ الله( ص) لَايَنظُر إِلَى، مَا يَستَحسِنُ مِنَ الدُّنيَا ( سنن النبى( ص)، ص ٧١).

[٣]. ميزان الحكمه، ح ١٥٣٦٢؛ المستدرك على الصحيحين، ج ٤، ص ٣١٢؛ الترغيب والترهيب، ص ١٨٤، ح ٧٩.

[٤]. الاصول الستّة عشر، ص ٥٧؛ مستدرك الوسائل، ج ٨، ص ٣٣٧، ح ٩٥٩٥.

[٥]. الأمالى، صدوق، ص ٣٢٦؛ روضة الواعظين، ص ٤٧٣؛ مشكاة الأنوار، ص ٧٢؛ بحار الأنوار، ج ٧٤، ص ١٩٤، ح ٢١.