رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ٤١ - يك مسئوليت خانواده

٢. مسئوليت ديگران‌

دين، نه تنها جوانان را به ازدواج كردن فرا مى‌خوانَد، بلكه از سوى ديگر، مسئوليتى را متوجّه اطرافيانِ و نزدكان آنها مى‌داند. در حقيقت، اين امر را نه تنها مسئوليت جوانان، بلكه رسالت ديگران نيز مى‌داند. توسعه دامنه افراد مسئوليت‌دار، موجب توزيع فشار ازدواج بر تعداد بيشترى از افراد مى‌گردد و بدين سان، فرايند ازدواج، تسهيل مى‌شود. ازدواج، امرى سنگين و پيچيده است و جوانان، توان محدودى دارند و لذا اگر بار اين امر، تنها بر دوش آنان باشد، چه بسا از عهده كار برنيايند، امّا مشاركت ديگرانِ مهم و تأثيرگذارى كه تجربه و توان بيشترى دارند، موجب تقسيم كار و توزيع فشار روانى مى‌گردد و اين گونه، فرايند ازدواج را تسهيل مى‌كند. اسلام در اين امر براى دو گروه، مسئوليت قائل است: خانواده و جامعه.

يك. مسئوليت خانواده‌

پيامبر خدا (ص) نه تنها افراد را به ازدواج كردن فرا مى‌خواند، بلكه يكى از مسئوليت‌هاى خانواده‌ها در برابر فرزندان را كمك به ازدواج آنان مى‌داند و اين كار را از حقوق فرزندان بر والدين بر مى‌شمارد. در روايتى از ايشان چنين آمده است:

مِنْ حَقِّ الْوَلَدِ عَلَى وَالِدِهِ ثَلَاثَةٌ: يُحَسِّنُ اسْمَهُ، وَ يُعَلِّمُهُ الْكِتَابَةَ، وَ يُزَوِّجُهُ إِذَا

بَلَغَ.[١]

از حقوق پسر (فرزند) بر پدرش سه چيز است: اين كه بر او اسم نيكو بگذارد، به او نوشتن بياموزد و وقتى به سن ازدواج مى‌رسد، برايش همسر اختيار كند.

[١]. روضة الواعظين، ص ٣٦٩؛ مكارم الأخلاق، ص ٢٢٠؛ بحار الأنوار، ج ١٠٤، ص ٩٢، ح ١٩.