رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ٩٤ - معيار همسانى
معيار همسانى
اسلام، ايمان را معيار همسانى مىداند. به فرموده امام صادق (ع) هنگامى كه پيامبر خدا (ص) مردم را به ازدواج دخترانشان ترغيب كرد، كسى از حضرت پرسيد:
فَمَنْ نُزَوِّجُ؟ فَقَالَ: «الْأَكْفَاءَ»، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ، وَ مَنِ الْأَكْفَاءُ؟ فَقَالَ: «الْمُؤْمِنُونَ بَعْضُهُمْ أَكْفَاءُ بَعْضٍ، الْمُؤْمِنُونَ بَعْضُهُمْ أَكْفَاءُ بَعْضٍ».[١]
به ازدواج چه كسى؟ پيامبر (ص) فرمود: «اكفاء». گفت: اى پيامبر خدا! اكفاء چه كسانى هستند؟ فرمود: «برخى از مؤمنان، همكفو برخى ديگرند. برخى از مؤمنان،
همكفو برخى ديگرند».
بنا بر اين، از ديدگاه اسلام، تنها معيار همسانى، ايمان است. براى تبيين اين ديدگاه، پيش از هر چيز بايد به معناى ايمان توجّه كرد. پرسش از چيستى ايمان، معمولًا با استنكار و استبعاد در برابر ديدگاه اسلام به وجود مىآيد. بىگمان، اين پرسش، ناشى از نداشتن تصوّرى درست و كامل از ايمان است. اسلام، نقش تفاوتهاى فرهنگى و شخصيتى را در ناسازگارى انكار نمىكند؛ امّا از نقش بىمانند ايمان در به وجود آوردن سازگارى حتّى با وجود آن تفاوتها نيز غافل نيست. اگر به ايمان با همه ابعادش توجّه شود، اختلافها تأثير چندانى در زندگى نخواهند گذاشت. ايمان، سه كار مهم انجام مىدهد: براى زندگى مبناى خاصّى تعريف مىكند كه طرفين، بر اساس آن، رفتارشان را تنظيم مىكنند و آن را در اختلافها داور قرار مىدهند؛ به انسان، اخلاق نيك مىبخشد و همزيستى مسالمتآميز و روابط لذّتبخش خانوادگى را تضمين مىكند؛ آستانه گذشت و بردبارى انسان را افزايش مىدهد كه خود، موجب كاهش تنشها و عبور از بحرانها مىشود.
البته تفصيل اين موضوع در گرو بررسى دقيق ابعاد ايمان است كه از حوصله اين بحث، خارج است؛ ولى نكته مهم، آن است كه اسلام بر اساس همين منطق، تنها همسانىِ ايمانى را معيار قرار داده و معيار بودن ديگر عوامل را نفى كرده است. در تاريخ اسلام، شواهد بسيارى بر اين امر وجود دارد كه در ادامه، به بيان آنها مىپردازيم.
[١]. الكافى، ج ٥، ص ٣٣٧.