همچنين روزى فاطمه (عليها السلام) با ردايى پشمين و كهنه- كه دوازده جاى آن، با برگ درخت خرما دوخته شده بود-، از خانه بيرون آمد. سلمان، چون ايشان را ديد، دستانش را بر سرش نهاد و فرياد زد: وا اندوها! قيصر و كسرا، جامه‌هاى سُندُس و حرير مى‌پوشند و دختر محمّد، ردايى پشمين بر تن دارد كه دوازده جاى آن، با برگ درخت خرما دوخته شده است!

چون فاطمه (عليها السلام) نزد پيامبر خدا (ص) رسيد، فرمود: «اى پيامبر خدا! سلمان از جامه من تعجّب كرد. سوگند به آن كه تو را به حقْ پيامبر كرد، پنج سال است كه من و على، چيزى جز يك پوست قوچ نداريم كه روز، شتر خود را بر روى آن علوفه مى‌دهيم، و شب‌هنگام، آن را بستر خويش مى‌سازيم. بالينمان هم چرمى است كه با ليف درخت خرما پُر شده است!». پيامبر (ص) فرمود: «اى سلمان! زهى دخترم فاطمه! شايد كه در زمره سواران پيشتاز به سوى بهشت باشد».[١]

٩. توان روحىِ خود را تقويت كنيد

وقوع غير منتظره حوادث تلخ، در بسيارى از موارد، به يكباره توان روحى و روانى شما را كاهش مى‌دهد. اين در حالى است كه موقعيت ناخوشايند، وضعيت جديدى است كه توان جديدى هم مى‌طلبد. بر همين اساس، برقرارىِ توازن ميان‌

[١].

لَبِسَت فَاطِمَةُ( عليها السلام) شَملَةً مِن صُوفٍ خَلقَاناً، قَد خِيطَت بِاثنَي عَشَرَ مَكَاناً مِن سَعَفِ النَّخلِ، فَلَمَّا خَرَجَت فَاطِمَةُ( عليها السلام) نَظَرَ إِلَيهَا سَلمَانُ رَضِىَ اللهُ عَنهُ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَى رَأسِهِ وَ هُوَ يُنادِي: وَا حُزنَاهُ، إنَّ قَيصَرَ وَ كِسرَى لَفِي السُّندُسِ وَالحَرِيرِ وَابنَةُ مُحَمَّدٍ عَلَيها شَملَةٌ مِن صوُفٍ قَد خِيطَت بِاثنَي عَشَرَ مَكَاناً بِسَعَفِ النَّخلِ!! فَلَمّا دَخَلَت فَاطِمَةُ( عليها السلام) عَلَى رَسوُلِ الله( ص) قَالَت: يَا رَسوُلَ الله، إِنَّ سَلمانَ تَعَجَّبَ مِن لِبَاسِي، فَوَالَّذي بَعَثَكَ بِالحَقِّ نَبِيّاً، مَا لِي وَ لِعَلِيٍّ مُنذُ خَمسِ سِنينَ إِلّا مَسكُ كَبشٍ نَعلِفُ عَلَيهِ بِالنَّهارِ بَعيَرَنَا، فَإِذَا كَانَ اللَّيلُ افتَرَشنَاهُ، وَ إنَّ مِرفَقَتَنَا لَمِن أَدَمٍ حَشوُهَا لِيفُ النَّخلِ! قَالَ النَّبِيّ( ص): يَا سَلمانُ، وَيحَ ابنَتِي فَاطِمَةَ، لَعَلَّها تَكوُنُ فِي الخَيلِ السَّوابِقِ‌ ( الدروع الواقية، ص ٢٧٥؛ بحار الأنوار، ج ٤٣، ص ٨٧، ح ٩).