رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ٢٨٨ - ٨ به پاداش بردبارى بينديشيد

اگر به پاداشى كه براى شما ذخيره شده، آگاه شويد، به خاطر آنچه از دست مى‌دهيد، ناراحت نمى‌شويد.[١]

امام صادق (ع) فراتر از اين، مى‌فرمايد:

اگر مؤمن مى‌دانست كه چه پاداشى در مصيبت‌ها دارد، [نه تنها ناراحت نمى‌شد، بلكه‌] آرزو مى‌كرد كه با قيچى، قطعه قطعه شود.[٢]

تصوّر نكنيد كه مشكلات زندگى شما بى‌پاداش است. در برابر بردبارى و تحمّلى كه داريد، پاداش فراوانى خواهيد داشت. توجّه به اين واقعيت، فشار روانىِ شما را كاهش مى‌دهد و زمينه را براى روابط صميمانه فراهم مى‌آورد. امامان معصوم (عليهم السلام) نيز با استفاده از همين روش، سختى‌هاى زندگى را تحمل مى‌كردند.

روزى پيامبر خدا (ص) نزد فاطمه (عليها السلام) رفت. ديد كه جامه‌اى بافته از پشم شتر، بر تن دارد و مشغول دستاس كردن و شير دادن كودك خويش است. با ديدن او در اين وضع، اشك از ديدگان پيامبر خدا (ص) جارى شد و فرمود: «دختر عزيزم! با تحمّل تلخى دنيا، به سوى شيرينى آخرت بشتاب».

فاطمه (عليها السلام) فرمود: «اى پيامبر خدا! خداوند را بر نعمت‌هايش مى‌ستايم و او را بر داده‌هايش سپاس مى‌گويم».

در اين هنگام، اين آيه نازل شد: ولسوف يعطيك ربك فترضى؛ به زودى، پروردگارت به تو عطا مى‌كند و تو خشنود مى‌شوى.[٣].[٤]

---

[١].

لَو تَعلَمُونَ مَا ذُخِرَ لَكُم مَا حَزَنتُم عَلَي مَا زُوِيَ عَنكُم‌ ( مسند ابن حنبل، ج ٤، ص ١٢٨؛ كنز العمّال، ج ٦، ص ٦١٤).

[٢].

لَوْ يَعْلَمُ الْمُؤْمِنُ مَا لَهُ مِنَ الْأَجْرِ فِي الْمَصَائِبِ لَتَمَنَّى أَنَّهُ قُرِّضَ بِالْمَقَارِيضِ‌ ( الكافى، ج ٢، ص ٢٥٥، ح ١٥؛ تنبيه الخواطر، ج ٢، ص ٢٠٤؛ التمحيص، ص ٣٢؛ بحار الأنوار، ج ٦٧، ص ٢١٢، ح ١٧).

[٣]. سوره ضحى، آيه ٥.

[٤]. امام صادق( ع):

دَخَلَ رَسُولُ الله( ص) عَلى فَاطِمَةَ( عليها السلام) وَ عَلَيها كِسَاءٌ مِن ثَلَّةِ الإِبِلِ، وَ هِيَ تَطحَنُ بِيَدِهَا وَ تُرضِعُ وَلَدَهَا، فَدَمِعَت عَينَا رَسُولِ الله( ص) لمَاَّ أَبصَرَهَا، فَقَالَ: يَا بِنتَاه، تَعَجَّلي مَرَارَةَ الدُّنيَا بِحَلَاوَةِ الآخِرَةِ، فَلَقَد أَنزَلَ الله عَلَيَّ: وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَى‌ ( مجمع البيان، ج ١٠، ص ٧٦٥؛ مكارم الأخلاق، ج ١، ص ٢٥٦، ح ٧٦٥). جابر بن عبد الله انصارى: رَأَى النَّبِيُّ( ص) فَاطِمَةَ وَ عَلَيْهَا كِسَاءٌ مِنْ أَجِلَّةِ الْإِبِلِ وَ هِيَ تَطْحَنُ بِيَدَيْهَا وَ تُرْضِعُ وُلْدَهَا، فَدَمَعَتْ عَيْنَا رَسُولِ اللهِ( ص) فَقَالَ: يَا بِنْتَاهْ، تَعَجَّلِي مَرَارَةَ الدُّنْيَا بِحَلَاوَةِ الْآخِرَةِ، فَقَالَتْ: يَا رَسُولَ اللهِ، الْحَمْدُ لِلهِ عَلَى نَعْمَائِهِ وَ الشُّكْرُ لِلهِ عَلَى آلَائِهِ. فَأَنْزَلَ اللهُ وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَى‌ ( المناقب لابن شهر آشوب، ج ٣، ص ٣٤٢؛ التمحيص، ص ٦؛ بحار الأنوار، ج ٤٣، ص ٨٦، ح ٨؛ كنز العمّال، ج ١٢، ص ٤٢٢، ح ٣٥٤٧٥).