رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ٢٢٤ - رعايت اعتدال در كار و تلاش

است؛ زيرا حتى اگر مورد قدردانى از سوى شوهر نيز قرار نگيرد، باز هم احساس ناخرسندى نخواهد داشت؛ چرا كه خدا از وى قدردانى خواهد كرد.

- رعايت اعتدال در كار و تلاش‌

درست است كه اسلام به تأمين مخارج زندگى و توسعه دادن آن اهميت زيادى مى‌دهد؛ امّا اين مسئله نبايد موجب افراط در تلاش گردد. نيازهاى مختلف زندگى، هر كدام به وقت‌گذارى خاصى نيازمند است و لذا در تخصيص وقت بايد همه جوانب را در نظر گرفت. اتفاقاً افراط در تلاش و وقت‌گذارى براى تأمين روزى، به افزايش رفاه و رضامندى منجر نمى‌شود؛ زيرا خانواده، علاوه بر نيازهاى مادى، نيازهاى عاطفى نيز دارد كه با حضور اعضاى خانواده در كنار يكديگر و تعامل مثبت، با هم ارضا مى‌شود. حال اگر تلاش همسر، موجب كاهش فرصتِ با هم‌بودن گردد، اين نياز عاطفى برآورده نمى‌شود كه خود، عامل نارضايتى است و همچنين به افزايش انتظارات و توقّعات مادى منتقل مى‌شود و مخارج زندگى را افزايش مى‌دهد و براى تأمين آن، كار بيشترى را مى‌طلبد! در حقيقت، افراط در كار، افزايش هزينه را به وجود مى‌آورد! به قول معروف، «از قضا سركنگبين صفرا فزود». اگر كار و تلاش، به اندازه معقول و منطقى باشد، نيازهاى مادى را در حد معقول برآورده مى‌سازد و به ديگر نيازها نيز رسيدگى مى‌شود.

همچنين افراط در تلاش، جاى فرصت عبادت را نيز مى‌گيرد و افراد پُركار، براى ارتباط با خداوند، امكان كمترى دارند. لذا از يك سو، برآورده نشدن نياز معنوى، موجب نارضايتى مى‌گردد و ممكن است كه فرد، به اشتباه تصوّر كند كه علّت آن، كمبود مالى است و از سوى ديگر، لطف و يارى الهى را- كه موجب بركت روزى‌

مى‌گردد- از دست مى‌دهد! بنا بر اين، هر چند تلاش خستگى‌ناپذير براى زندگى، عبادت است، با اين حال نبايد از حد بگذرد و به افراط كشيده شود؛ زيرا مانع برآورده شدن نيازهاى عاطفى و معنوى مى‌گردد و همين امر، موجب افزايش هزينه و كاهش رضامندى مى‌گردد. پيامبر خدا (ص) مى‌فرمايد:

لَيسَ خَيرَكُم مَن تَرَكَ دُنيَاهُ لِآخِرَتِهِ وَ لَا آخِرَتَهُ لِدُنيَا؛ وَ لَكِن خَيرَكُم مَن أَخَذَ مِن هَذِهِ وَ