رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ٢٧٤ - خداوند، تضمين كننده روزى

پس اگر همسرتان براى تأمين زندگى، تلاش معقولى دارد، آرام باشيد، از او دلگير نشويد و زندگى را بر خود تلخ نكنيد كه تقدير و اندازه روزى، دست خداوند

است و همسر شما در اين زمينه، بى‌تقصير است. گاه شما از نداشتن چيزهايى ناراحت مى‌شويد كه اساساً بنا نبوده نصيب شما شود.

يك بررسى منطقى نشان مى‌دهد كه امور دنيا بر دو گونه است: يكى چيزى كه به ما نرسيده است؛ نه در گذشته روزى‌مان شده و نه در آينده، اميد آن مى‌رود. و ديگرى چيزى كه پيش از وقتش به ما نمى‌رسد؛ هرچند قدرت آسمان‌ها و زمين را به يارى بطلبيم. پس چه شگفت‌انگيز است حال ما! به دست آوردن چيزهايى ما را خرسند مى‌كند كه بنا نبوده به ما نرسد، و به دست نياوردن چيزهايى ما را ناخرسند مى‌كند كه بنا نبوده به ما برسد. اگر بينديشيم، به روشنى خواهيم يافت كه اندازه و زمان روزى، به تدبير الهى است و لذا بر آنچه ميسور است، اكتفا مى‌كنيم و بر آنچه دشوار است، متعرّض نمى‌گرديم و بدين سان، روان ما از تنيدگى آسوده مى‌گردد. اگر چنين است به كدام يك از اين دو، عمر خود را نابود سازيم؟[١] و رابطه شيرين با همسر را تلخ و سرد نماييم؟

اين باورِ متّكى بر واقعيت‌ها، چه قدر به انسان آرامش مى‌دهد و چه قدر خيال انسان را راحت مى‌كند! جالب اين كه چنين باورى، ناشى از ايمان است‌[٢] و اين،

---

[١]. امام على( ع):

الشَّيْ‌ءُ شَيْئَانِ: شَيْ‌ءٌ قُصِرَ عَنِّي لَمْ أُرْزَقْهُ فِيمَا مَضَى وَ لَا أَرْجُوهُ فِيمَا بَقِيَ، وَ شَيْ‌ءٌ لَا أَنَالُهُ دُونَ وَقْتِهِ وَ لَوِ اسْتَعَنْتُ عَلَيْهِ بِقُوَّةِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ، فَمَا أَعْجَبَ أَمْرَ هَذَا الْإِنْسَانِ! يَسُرُّهُ دَرْكُ مَا لَمْ يَكُنْ لِيَفُوتَهُ، وَ لَوْ أَنَّهُ فَكَّرَ لِأَبْصَرَ، وَ لَعَلِمَ أَنَّهُ مُدَبَّرٌ وَ اقْتَصَرَ عَلَى مَا تَيَسَّرَ، وَ لَمْ يَتَعَرَّضْ لِمَا تَعَسَّرَ، وَ اسْتَرَاحَ قَلْبَهُ مِمَّا اسْتَوْعَرَ، فَبِأَيِّ هذَينِ افنِيَ عُمُري؟! ( مستدرك سفينة البحار، ج ٦، ص ١٠١؛ ميزان الحكمة، ج ١، ص ٦١٢).

[٢]. پيامبر خدا( ص):

لِكُلِّ شَي‌ءٍ حَقيقَةٌ، مَا بَلَغَ عَبدٌ حَقيقَةَ الإِيمَانِ حَتَّي يَعلَمَ أَنَّ مَا أَصَابَهُ لَم يَكُن لِيُخطِئَهُ وَ مَا أَخطَأَهُ لَم يَكُن لِيُصيِبَهُ‌ ؛ هر چيزى حقيقتى دارد. هيچ بنده‌اى به حقيقت ايمان نمى‌رسد تا اين‌كه بداند آنچه به او رسيده، بنا نبوده كه نرسد، و آنچه به او نرسيده، بنا نبوده كه برسد( مسند ابن حنبل، ج ٦، ص ٤٤٢؛ حلية الأولياء، ج ٢، ص ١٢؛ كنز العمّال، ج ١، ص ٢٥). امام صادق( ع): كَانَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ( ع) يَقُولُ: لَا يَجِدُ أَحَدُكُمْ طَعْمَ الْإِيمَانِ حَتَّى يَعْلَمَ أَنَّ مَا أَصَابَهُ لَمْ يَكُنْ لِيُخْطِئَهُ، وَ مَا أَخْطَأَهُ لَمْ يَكُنْ لِيُصِيبَهُ، أَنَّ الضَّارَّ النَّافِعَ هُوَ اللهُ‌ ( عزوجل)؛ امير مؤمنان( ع) همواره مى‌فرمود:« هيچ يك از شما طعم ايمان را نمى‌چشد تا اين كه بداند آنچه به او رسيده، بنا نبوده كه نرسد و آنچه به او نرسيده، بنا نبوده كه برسد، و اين كه زيان‌رسان و سودرسان، فقط خداوند( عزوجل) است( الكافى، ج ٢، ص ٥٨؛ تحف العقول، ص ٢٠٧ و ٢١٨؛ تنبيه الخواطر، ج ٢، ص ١٨٤).