رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ١٦٥ - چهار موقعيت را خردمندانه ارزيابى كنيد

اين عزّت، هم عزّت دنيوى است و هم عزّت اخروى.[١]

همچنين گذشت كردن، موجب نزول رحمت الهى‌[٢] و يارىِ خداوند خواهد شد.[٣] كسى كه اهل عفو باشد، خداوند، پشتيبان او خواهد بود.[٤] به همين جهت، توصيه شده كه عفو كنيد تا مورد حمايت قرار گيريد.[٥]

از سوى ديگر، گذشت از ديگران، عفو و مغفرت خداوند متعال را به همراه خواهد داشت. خداوند براى ترغيب به عفو، به اين حقيقت توجّه داده و مى‌فرمايد:

وَ لْيَعْفُوا وَ لْيَصْفَحُوا أَ لا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ.[٦]

و بايد عفو كنيد و درگذريد؛ آيا دوست نداريد خدا شما را ببخشايد؟ خداوند، درگذرنده مهربان است.

خداوند متعال، در جاى ديگرى به سختى‌هاى زندگى خانوادگى برخى افراد اشاره كرده، مى‌فرمايد:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ مِنْ أَزْواجِكُمْ وَ أَوْلادِكُمْ عَدُوًّا لَكُمْ فَاحْذَرُوهُمْ وَ إِنْ تَعْفُوا

---

[١]. پيامبر خدا( ص):

مَن عَفَى عَن مَظلَمَةٍ أَبدَلَهُ اللهُ بِهَا عِزَّاً فِي الدُّنيَا وَ الآخِرَةِ ؛ كسى كه از ستمى درمى‌گذرد، در عوض، خداوند در دنيا و آخرت، به وى عزّت مى‌دهد( الأمالى، طوسى، ص ١٨٢، ح ٣٠٦؛ بحار الأنوار، ج ٧١، ص ٤١٩، ح ٥١).

[٢]. امام على( ع):

بِالعَفوِ تُستَنزَلُ الرَّحمَةُ .( غررالحكم، ح ٤٣١٧).

[٣]. پيامبر خدا( ص):

مَا مِن عَبدٍ نَزَلَت عَلَيهِ مَظلِمَةٌ فَعَفا عَنهَا، إلّا نَصَرَهُ اللهُ تَعَالى وَأعَزَّهُ‌ ( مستدرك الوسائل، ج ٩، ص ٨، ح ١٠٠٤٩).

[٤]. امام صادق( ع):

أَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ( ص) فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ، أَهْلُ بَيْتِي أَبَوْا إِلَّا تَوَثُّباً عَلَيَّ وَ قَطِيعَةً لِي وَ شَتِيمَةً، فَأَرْفُضُهُمْ؟ قَالَ: إِذاً يَرْفُضَكُمُ اللهُ جَمِيعاً، قَالَ: فَكَيْفَ أَصْنَعُ؟ قَالَ: تَصِلُ مَنْ قَطَعَكَ، وَ تُعْطِي مَنْ حَرَمَكَ، وَ تَعْفُو عَمَّنْ ظَلَمَكَ، فَإِنَّكَ إِذَا فَعَلْتَ ذَلِكَ كَانَ لَكَ مِنَ اللهِ عَلَيْهِمْ ظَهِيرٌ ؛ مردى نزد پيامبر( ص) آمد و گفت: اى پيامبر خدا! خويشاوندان من تصميم گرفته‌اند بر من حمله كنند و از من ببُرند و دشنامم دهند. آيا من حق دارم آنها را ترك كنم؟ فرمود:« در اين صورت، خدا همة شما را ترك مي‌كند». شخص گفت: پس چه كنم؟ فرمود:« بپيوند با هر كه از تو ببُرد و عطا كن به هر كه محرومت كند و در گذر از هر كه به تو ستم نمايد؛ زيرا چون چنين كنى، خدا تو را بر آنها يارى دهد»( الكافى، ج ٢، ص ١٥٠).

[٥]. امام على( ع):

اعفُ تُنصَر ( غررالحكم، ح ٢٢٣٣).

[٦]. سورة نور، آية ٢٢.