شرايط بد زندگى، بلكه به خاطر فقدان اين توانمندى است. با كسب اين توانمندى، مى‌توان در عين شرايط سخت، با رضايتْ زندگى كرد و به روابط بين همسرى، صفا و صميميت بخشيد. اين در گرو آن است كه همسران، مهارت لازم را براى بردبارى و تاب آوردن در برابر مشكلات، به دست آورند. براى افزايش توان بردبارى مى‌توان از راه‌هاى زير استفاده نمود:

١. انتظارات خود را با واقعيت‌ها تنظيم كنيد

انسان، خواهانِ راحتى، آسايش و كامجويى است و از اين رو دنيا را محل برآورده شدن اين خواسته‌ها مى‌داند و يا دست‌كم مى‌خواهد كه چنين باشد؛ امّا از آن جا كه دنيا محلّ راحتى و آسايش نيست، ميان انتظارات او با واقعيت‌ها ناهماهنگى به وجود مى‌آيد و در نتيجه، احساس ناكامى مى‌كند و بى‌تاب مى‌گردد. مشكل خانوادگى از آن جا آغاز مى‌شود كه اين احساس ناكامى، به روابط همسران منتقل مى‌شود؛ زيرا هر كدام از همسران تصوّر مى‌كند ديگرى عامل ناكامى وى‌

است و همين تصوّر، موجب بروز نارضايى و ناسازگارى مى‌گردد. اين در حالى است كه هيچ كدام تقصير ندارند؛ دنيا محل آسايش نيست.[١]

اساساً خداوند متعال، آسايش را در بهشت قرار داده و مردم، آن را در دنيا مى‌جويند و از اين‌رو آن را نمى‌يابند.[٢] بديهى است هركس چيزى را طلب كند كه وجود ندارد، خود را به زحمت انداخته و چيزى به دست نمى‌آورد.[٣] شخصى به نام زُهْرى نقل مى‌كند كه روزى امام سجاد (ع) به يكى از كسانى كه در مجلس ايشان حاضر بود، رو كرد و فرمود:

[١]. قرآن كريم در باره‌واقعيت زندگى انسان در دنيا مى‌فرمايد: لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي كَبَدٍ؛ به تحقيق، ما انسان را در سختى آفريديم( سوره بلد، آيه ٤).

[٢]. پيامبر خدا( ص):

إِنَّ اللهَ( عزوجل) يَقُولُ: ... وَضَعْتُ الرَّاحَةَ فِي الْجَنَّةِ وَ النَّاسُ يَطْلُبُونَهَا فِي الدُّنْيَا فَلَا يَجِدُونَهُ‌ ( عوالى اللآلى، ج ٤، ص ٦١، ح ١١).

[٣]. پيامبر خدا( ص):

مَن طَلَبَ مَا لَم يُخلَق، أَتعَبَ نَفسَهُ وَ لَم يُرزَق؛ قِيلَ: يَا رَسُول الله! وَ مَا الَّذِي لَم يُخلَق؟ قَالَ: الرَّاحَةُ فِي الدَّنيَا ( جامع الأخبار، ص ٥١٧، ح ١٤٦٤).