رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ٣١ - ٣ سخت نگرفتن در ازدواج
با اين توصيف، شبهه منافات داشتن ازدواج با تكامل معنوى از بين مىرود و زمينه براى ازدواج فراهم مىآيد.
٣. سخت نگرفتن در ازدواج
از سوى ديگر، خانوادهها نيز در شوهر دادن دختران خود، به مال و ثروت، بيش از اندازه اهميت مىدهند و بدين سان، مانع تشكيل خانواده مىشوند. اسلام اين پديده را نيز نكوهيده است. امام صادق (ع) در اين باره مىفرمايد:
مَا مِنْ مَرْزِئَةٍ[١] أَشَدَّ عَلَى عَبْدٍ مِن أَنْ يَأْتِيَهُ ابْنُ أَخِيهِ فَيَقُولَ: زَوِّجْنِي فَيَقُولَ: لَا أَفْعَلُ أَنَا أَغْنَى مِنْكَ.[٢]
بر بنده، مصيبتى سختتر از اين نيست كه فرزند برادر مسلمانش نزدش بيايد و بگويد دخترت را به ازدواج من درآور و او بگويد انجام نمىدهم؛ [زيرا] من از تو ثروتمندترم.
ابراهيم تيمى مىگويد:
كُنْتُ فِي الطَّوَافِ إِذْ أَخَذَ أَبُو عَبْدِ اللهِ (ع) بِعَضُدِي فَسَلَّمَ عَلَيَّ ثُمَّ قَالَ: ... يَا إِبْرَاهِيمُ، مَا أَفَادَ مُؤْمِنٌ مِنْ فَائِدَةٍ أَضَرَّ عَلَيْهِ مِنْ مَالٍ يُفِيدُهُ الْمَالُ أَضَرُّ عَلَيْهِ مِنْ ذِئْبَيْنِ ضَارِيَيْنِ فِي غَنَمٍ قَدْ هَلَكَت رُعَاتُهَا، وَاحِدٌ فِي أَوَّلِهَا وَ وَاحِدٌ فِي آخِرِهَا.
ثُمَّ قَالَ: فَمَا ظَنُّكَ بِهِمَا؟ قُلْتُ: يُفْسِدَانِ أَصْلَحَكَ اللهُ، قَالَ: صَدَقْتَ، إِنَّ أَيْسَرَ مَا يَدْخُلُ عَلَيْهِ أَنْ يَأْتِيَهُ أَخُوهُ الْمُسْلِمُ فَيَقُولَ: زَوِّجْنِي، فَيَقُولَ: لَيْسَ لَكَ مَالٌ.[٣]
در طواف بودم كه ابوعبد الله (ع) بازويم را گرفت و بر من سلام كرد و فرمود: «... اى ابراهيم! مؤمن هيچ بهرهاى زيانبارتر از بهره مال نبرده است؛ ضرر مال بر مؤمن، از دو گرگ درنده كه يكى از اوّل و ديگرى از آخر به گلّه گوسفندى هجوم مىبَرَند كه چوپانهايش هلاك شدهاند، بيشتر است». آن گاه فرمود: «به نظرت چه بر سر گلّه مىآورند؟» گفتم: نابودشان خواهند كرد. فرمود: «راست گفتى. كمترين
[١]. المُرزِئَةُ: المُصيبَةُ( النهاية، ج ٢، ص ٢١٩، ذيل واژه« رزأ»).
[٢]. دعائم الإسلام، ج ٢، ص ١٩٦، ح ٧١٦؛ مشكاة الأنوار، ص ٤٧٣، ح ١٥٨٠.
[٣]. المؤمن، ص ٥٥، ح ١٤١.