رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ٢٩٢ - نه كمك به همسر

اگر چنين تصوّرى از خدا داشته باشيد و بر چنين خدايى توكّل كنيد، در سخت‌ترين مشكلات، آرام خواهيد بود. اين، يك مهارت شناختى است؛ شناختى مبتنى بر واقعيت‌ها. توجّه به اين واقعيت- كه خداوند، همواره با انسان است و در صورت نياز، پاسخگو و اجابت‌كننده است-، نه تنها فشار مضاعف را مانع مى‌شود، بلكه سبب مى‌گردد كه انسان، توان رويارويىِ بيشترى بيابد. به همين جهت، امام على (ع) مى‌فرمايد: «من توكّل لم يهتم؛ هر كس توكّل كند، اندوهگين نمى‌شود».[١]

خلاصه اين كه با كمك گرفتن از نماز، روزه، دعا و توكّل، توان خود را تقويت كنيد تا در برابر مشكلات، تاب بياوريد، بتوانيد رابطه بهترى با همسرتان داشته باشيد و از زندگى‌تان لذّت ببريد.

جمع‌بندى‌

از آنچه گذشت، روشن مى‌شود كه برايند اقتصاد زندگى، ممكن است به شكل موقعيت خوشايند يا ناخوشايند بروز كند. مهم، واكنش مناسب به اين دو موقعيت است. آنچه روابط همسران را صميمى مى‌كند، سپاس‌گزارى و قدردانى از خوشايندهاى زندگى و صبر و بردبارى در ناخوشايندهاست. همسران موفّق، كسانى هستند كه از توانمندىِ سپاس‌گزارى در خوشايندها و تاب‌آورى در ناخوشايندها برخوردارند. تحقّق هر كدام از اين دو توانمندى، به عواملى بستگى دارد كه در مباحث پيشين به آنها اشاره شد.

نه. كمك به همسر

زندگى، كالا و محصول آماده‌اى نيست كه فقط همسران از آن استفاده نمايند. زندگى، كاخى است كه همسران بايد لحظه به لحظه آن را بسازند. سامان زندگى، بسته به يك سرى امورى است كه تحقّق آنها متوقّف بر اقدامات همسران در گذر زمان است. بنا بر اين، موفّقيت زندگى، با تلاش و كوشش همسران، پيوند تنگاتنگ دارد. در گام نخست، هر كدام از همسران مى‌تواند مسئوليت بخشى از امور را بر

[١]. غرر الحكم، ح ٣٨٨١؛ عيون الحكم والمواعظ، ص ٤٢٩؛ مستدرك الوسائل، ج ١٥، ص ٢٣٣.