خريدن برخى چيزها سبب سرور و شادى خانواده مى‌شود. در درجه نخست، خودِ خريدن و در درجه بعد، خواستنى بودن آن براى اعضاى خانواده، مهم است. پيامبر (ص) مى‌فرمايد:

إِنَّ اللهَ (عزوجل) لِيُحِبَّ الرَّجُلَ مِن خَلقِهِ إِذَا انصَرَفَ مِن سَوقِهِ، فَيَأخُذَ شَيئاً فِى كُمِّهِ‌[١] لِعَيالِهِ فَيَفرَحُوا بِهِ، فَيُبَاهِىَ الله بِهِ المَلَائِكَةَ.[٢]

خداى (عزوجل) اخلاق بنده‌اى را دوست دارد كه وقتى از بازار برمى‌گردد، چيزى در آستينش داشته باشد و براى خانواده‌اش بياورد و آنان را با آن خوش‌حال سازد كه خداوند، به وسيله آن بنده، بر ملائكه، مباهات مى‌كند.

پيامبر (ص) در روايتى، تأكيد مى‌كند كه غذاى مناسب و فرح‌بخشى براى روز جمعه در نظر گرفته شود.[٣] همچنين ايشان تصريح مى‌فرمايد كه خريد هديه خوش‌حال كننده، همانند صدقه دادن در راه خداست و البته هنگام تحويل دادن، بايد دختران را بر پسرانْ مقدّم داشت‌[٤] كه هر كس دخترى را خوش‌حال كند، خداوند، روز قيامت، او را خوش‌حال مى‌كند.[٥]

[١].

الكُمّ- بالضمّ-: رُدْنُ القميص‌ ( النهاية، ج ٤، ص ٢٠٠، ماده« كمم»).

[٢]. الفردوس، ج ١، ص ١٦٨، ح ٦٢٤.

[٣].

أَطْرِفُوا أَهَالِيَكُمْ فِي كُلِّ جُمُعَةٍ بِشَيْ‌ءٍ مِنَ الْفَاكِهَةِ أَوِ اللَّحْمِ؛ حَتَّى يَفْرَحُوا بِالْجُمُعَةِ ؛ خانواده‌تان را در هر جمعه‌اى، با مقدارى ميوه يا گوشت، دور هم جمع كنيد تا اين كه در اين روز، خوش‌حال باشند( الكافى، ج ٦، ص ٢٩٩، ح ١٩؛ تهذيب الأحكام، ج ٩، ص ١٠٠، ح ٤٣٤).

[٤]. پيامبر خدا( ص):

مَنْ دَخَلَ السُّوقَ فَاشْتَرَى تُحْفَةً فَحَمَلَهَا إِلَى عِيَالِهِ، كَانَ كَحَامِلِ صَدَقَةٍ إِلَى قَوْمٍ مَحَاوِيجَ، وَ لْيَبْدَأْ بِالْإِنَاثِ قَبْلَ الذُّكُورِ ؛ هر كس وارد بازار شود و هديه‌اى بخرد و آن را براى خانواده‌اش ببرد، مانند كسى است كه براى گروهى نيازمند صدقه‌اى بُرده است و در دادن هديه بايد از دخترها شروع كند( ثواب الأعمال، ص ٢٣٩، ح ١؛ الأمالى، صدوق، ص ٦٧٢، ح ٩٠٤؛ بحار الأنوار، ج ١٠٤، ص ١٠٤، ح ٩٨).

[٥]. پيامبر خدا( ص):

مَن حَمَلَ مِن السُّوقِ طُرفَةً إلَى وُلدِهِ، كَانَ كَمَن حَمَلَ صَدَقَةً حَتَّى يَضَعُهَا فِى فِيهِم، وَ لَيَبدَأُ بِالأُنَاثِ فَإِنَّ اللهَ تَعَالَى يَرِقُّ لِلإِنَاثِ، وَ مَن رَقَّ لِلأُنثَى كَانَ كَمَن بَكَى مِن خَشيَةِ اللهِ، وَ مَن بَكى مِن خَشيَةِ اللهِ غَفَرَلَهُ، وَ مَن فَرَّحَ أُنثَى فَرَّحَهُ اللهُ يَومُ الحُزنِ‌ ؛ هر كس از بازار، نوبرى براى فرزندانش‌[ بخرد و] بياورد، همچون كسى است كه صدقه‌اى را حمل مى‌كند تا اين كه آن را در دهانشان بگذارد و اوّل از دخترها شروع كند؛ زيرا خداوند، نسبت به دختران، دلسوز و مهربان است و هر كس نسبت به دختران، نرمى و لطافت نشان دهد، همچون كسى است كه از ترس خدا گريه مى‌كند و هر كه از ترس خدا گريه كند، خدا او را مى‌بخشد و هر كس دخترى را خوش‌حال كند، خداوند، او را در روز قيامت خوش‌حال مى‌كند( تنبيه الغافلين، ص ٣٥٢، ح ٥٢٦؛ إحياء علوم الدين، ج ٢، ص ٧٩).