رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ٣١٤ - دو معنادارى تلاش مردان
مال خود، در راه خدا جهاد مىكند. پس چون وضع حمل كند، برايش چنان مزدى هست كه عظمتش در تصوّر تو نمىگنجد. و هر گاه كودكش را شير مىدهد، در برابر هر مكيدنى، ثوابى معادل آزاد كردن يك بنده از فرزندان اسماعيل برايش وجود دارد. و چون از شير دادنْ فراغت يابد، فرشتهاى بر پهلوى او مىزند و مىگويد: زندگى را از نو آغاز كن، كه آمرزيده شدى.
وقتى به مجموع مباحث نگاه مىكنيم، مىبينيم كه پاداشهاى بزرگى براى خوبْشوهردارى كردن، رنج و زحمت درون خانه، تربيت فرزند و مانند آن، وجود دارد كه نشانگر ارزش و اهميت اين امور نزد خداوند متعال است. بنا بر اين، احساس بىمعنايى براى زن و فعاليتهاى زناشويى و مادرى وى، بىمعناست.
دو. معنادارى تلاش مردان
بحران معنا در زندگى زناشويى براى مردان نيز ممكن است به وجود آيد. مردان نيز اگر تصوّر كنند كه با وقت گذاشتن براى خانواده، به يك نوكر تبديل شدهاند و از كسب فضيلت و معنويت بازماندهاند، دچار اين بحار مىشوند. اين احساس، موجب از دست رفتن انگيزه تلاش و نشاط و شادابى مىگردد و در كل، رضامندى فرد را تحت تأثير قرار مىدهد. ريشه اين امر، در شناخت نادرست است. اين در حالى است كه واقعيتْ چيز ديگرى است. اولياى دين براى برطرف ساختن اين ارزيابىِ نادرست، به بيان حقيقت اين گونه تلاشها پرداختهاند.
پيامبر خدا (ص) نفقه مرد به خانوادهاش را صدقه مىداند[١] و تأكيد مىكند كه هر گاه مسلمان، به خاطر خشنودىِ خدا، چيزى را خرج خانوادهاش بكند، آن چيز براى او،
[١].
نَفَقَةُ الرَّجُلِ عَلَى أَهلِهِ صَدَقَةٌ ( صحيح البخارى، ج ٤، ص ١٤٧٢، ح ٣٧٨٤؛ سنن الترمذى، ج ٤، ص ٣٤٤، ح ١٩٦٥؛ مسند ابن حنبل، ج ٨، ص ٣١٦، ح ٢٢٤١٠). إِنَّ صَدَقَتَكَ مِن مَالِكَ صَدَقَةٌ، وَ إِنَّ نَفَقَتَكَ عَلَى عِيَالِكَ صَدَقَةٌ، وَ إنَّ مَا تَأكُلُ امرَأَتُكَ مِن مَالِكَ صَدَقَةٌ ( صحيح مسلم، ج ٣، ص ١٢٥٣، ح ٨؛ مسند ابن حنبل، ج ١، ص ٣٥٦، ح ١٤٤٠؛ كنز العمّال، ج ١٦، ص ٦١٥، ح ٤٦٠٦١).