آرامش، يكى از فلسفه‌هاى ازدواج است كه مى‌توان آن را به عنوان هدف ياد كرد و مودّت و رحمت را مى‌توان به عنوان مبناى رابطه ميان همسران دانست كه تحقّق‌بخش آن هدف است. بنا بر اين، اساس موفّقيت زندگى و رضايت زناشويى، در محبّت و صميميت است.

امام صادق (ع) مهربانى زن را عامل همراهى و هميارى مى‌داند و در باره اين گروه از زنان مى‌فرمايد:

وَ هُنَّ ثَلَاثٌ: فَامْرَأَةٌ وَلُودٌ وَدُودٌ تُعِينُ زَوْجَهَا عَلَى دَهْرِهِ لِدُنْيَاهُ وَ آخِرَتِهِ ....[١]

و آنان سه گروه‌اند: زن زاياىِ مهربان كه شوهرش را در امور دنيوى و اخروىِ زندگى‌اش يارى مى‌رسانَد ....

تأكيد بر مهرورزى‌

به دليل نقش مهم مهرورزى در زندگى، در معارف دين، فراوان بر آن تأكيد شده است. امام زين‌العابدين (ع) يكى از حقوق زن را مهربانى با او مى‌داند.[٢] امام صادق (ع) مهربانى با همسر را از اخلاق پيامبران معرفى كرده است.[٣] انس در باره شخص‌

[١]. الكافى، ج ٥، ص ٣٢٣؛ تهذيب الأحكام، ج ٧، ص ٤٠١، ح ١٦٠١؛ كتاب من لا يحضره الفقيه، ج ٣، ص ٣٨٦، ح ٤٣٥٨؛ مكارم الأخلاق، ج ١، ص ٤٣٥، ح ١٤٩٠؛ معانى الأخبار، ص ٣١٧، ح ١؛ بحار الأنوار، ج ١٠٣، ص ٢٣٢، ح ١١.

[٢].

وَ أَمَّا حَقُّ الزَّوْجَةِ فَأَنْ تَعْلَمَ أَنَّ اللهَ( عزوجل) جَعَلَهَا لَكَ سَكَناً وَ أُنْساً، فَتَعْلَمَ أَنَّ ذَلِكَ نِعْمَةٌ مِنَ اللهِ( عزوجل) عَلَيْكَ، فَتُكْرِمَهَا وَ تَرْفُقَ بِهَا، وَ إِنْ كَانَ حَقُّكَ عَلَيْهَا أَوْجَبَ فَإِنَّ لَهَا عَلَيْكَ أَنْ تَرْحَمَهَا؛ لِأَنَّهَا أَسِيرُكَ، وَ تُطْعِمَهَا وَ تَكْسُوَهَا، وَ إِذَا جَهِلَتْ عَفَوْتَ عَنْهَا ؛ امّا حق زن، اين است كه بدانى خداوند( عزوجل) او را مايه آرامش و انس تو قرار داده است و بدان كه آن، نعمتى است از جانب خدا بر تو. پس او را گرامى بدار و با او مدارا كن و اگرچه حق تو بر او واجب‌تر است، امّا بر توست كه به او ترحّم كنى؛ زيرا اسير توست و بايد خوراك و پوشاكش دهى و اگر نادانى كرد، از او درگذرى( كتاب من لا يحضره الفقيه، ج ٢، ص ٦٢١، ح ٣٢١٤؛ الخصال، ص ٥٦٧، ح ١؛ مكارم الأخلاق، ج ٢، ص ٣٠١، ح ٢٦٥٤؛ بحار الأنوار، ج ٧٤، ص ٥، ح ١).

[٣].

مِنْ أَخْلَاقِ الْأَنْبِيَاءِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِمْ حُبُّ النِّسَاءِ ؛ از اخلاق پيامبران-( صلى الله عليهم-، دوست داشتن زنان است( الكافى، ج ٥، ص ٣٢٠).