با ديگران و غريبه‌هاى نامحرم، چگونه است. همسر و غريبه نامحرم، تفاوت‌هاى اساسى و جدّى با هم دارند و هر كدام، الگوى خاصى از رابطه را مى‌طلبد. اين كه هر كدام از اين دو موقعيت، چه رفتارى را مى‌طلبد، از مسائل مهم زندگى است كه همسران بايد براى آن، آمادگى و مهارت لازم را داشته باشند. محور اساسى در اين بحث، خيانت و وفاى زناشويى است. بر همين اساس، بخشى از روايات مربوط به موضوع خانواده، به تبيين اين مسئله اختصاص يافته است كه در ادامه، هر كدام از دو الگو را جداگانه، مورد بررسى قرار مى‌دهيم و رفتار درست و نادرست در هر كدام را تبيين مى‌نماييم:

الف. الگوى تعامل مثبت در غيبت و حضور

در رواياتى كه به اين موضوع اختصاص دارند، تعبيرات متفاوتى وجود دارد كه مجموعه آنها مى‌تواند تبيين كننده اين موضوع باشد. پيامبر خدا (ص) بهترين زنان را كسى مى‌داند كه با همسر خود، اهل «خودنمايى» است و با بيگانه‌ها، در دژ مستحكم.[١] چنين همسرانى در غيبت، حافظ امانت شوهرند و در حضور، خشم شوهر را فرو مى‌نشانند و وى را به رضايت و آرامش مى‌رسانند[٢] و ياور وى در امور زندگى‌اند.[٣]

[١]. پيامبر خدا( ص):

إِنَّ مِنْ خَيرِ نِسَائِكمُ ... الْمُتَبَرِّجَةُ مَعَ زَوْجِهَا الْحِصَانُ عَنْ غَيرِهِ‌ . از بهترين زنانتان كسى است كه ... براى همسرش خودآرايى مى‌كند و در برابر ديگران، پوشيده است( الكافى، ج ٥، ص ٣٢٤).

[٢]. امير مؤمنان( ع):

خَيْرُ نِسَائِكُمُ الْخَمْسُ: ... الْهَيِّنَةُ اللَّيِّنَةُ الْمُؤَاتِيَةُ، الَّتِي إِذَا غَضِبَ زَوْجُهَا لَمْ تَكْتَحِلْ بِغُمْضٍ حَتَّى يَرْضَى، وَ إِذَا غَابَ عَنْهَا زَوْجُهَا حَفِظَتْهُ فِي غَيْبَتِهِ، فَتِلْكَ عَامِلٌ مِنْ عُمَّالِ اللهِ، وَ عَامِلُ اللهِ لَا يَخِيبُ‌ ؛ بهترين زنان، پنج گروه‌اند .... نرم‌خوىِ اهل مدارا كه اگر شوهرش غضب كند، خشم نمى‌گيرد و از او راضى است و اگر از او غايب شود،[ آبروى‌] او را در غيبتش حفظ مى‌كند. او خادمى از خادمان الهى است و خادم الهى، خيانت نمى‌كند( همان، ص ٣٢٥).

[٣]. از پندهاى لقمان به پسرش: ى

ا بُنَىَّ النِّساءُ أَربَعَةٌ اثنَتَانِ صَالِحَتَانِ وَ اثنَتَانِ مَلعُونَتَانِ فَأَمَّا إِحدَى الصَّالحِتَينِ فَهِى ... وَ الثَّانِيَةُ إِن شَهِدَ زَوجِهَا أَعَانَتَهُ وَ إِن غَابَ عَنَهَا حَفِظَتهُ؛ اى فرزند! زنان، چهار گروه‌اند: دو گروهشان صالح و دو گروهشان ملعون. امّا يكى از دو گروه صالح ... اگر شوهرش حاضر باشد، كمكش مى‌كند و اگر غايب باشد، خود را براى او حفظ مى‌كند( بحار الأنوار، ج ١٣، ص ٤٢٩، ح ٢٣).