رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ١١٥ - حد مودت و رحمت

خداوند، منبع ايجاد كننده مودّت و رحمت است. حال اگر كسى به خاطر خانواده‌اش به گناه آلوده شود، مسيرى را برگزيده كه از قلمرو لطف و عنايت خداوند متعال، خارج شده است و اين، نتيجه‌اى جز زيان فردى و خانوادگى ندارد. خداوند متعال مى‌فرمايد:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُلْهِكُمْ أَمْوالُكُمْ وَ لا أَوْلادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ.[١]

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! [زنهار] اموال شما و فرزندانتان، شما را از ياد خدا غافل نگرداند، و هر كس چنين كند، آنان، خود از زيان‌كاران‌اند.

ممكن است امروز، انسان براى تأمين خانواده، تن به هر كارى بدهد؛ امّا بايد بداند آن گاه كه پاى حساب و كتاب به ميان بيايد، هيچ كدام از زن و فرزند، به داد انسان نخواهند رسيد. بر همين اساس، پيامبر خدا (ص) در پندى به ابن مسعود چنين تأكيد مى‌فرمايد:

يَابنَ مَسعُودٍ، إيَّاكَ أَن تَدَعَ طاعَةَ اللّهِ وَتَقصِدَ مَعصِيَتَهُ شَفَقَةً عَلَى أهلِكَ، لأَنَّ اللهَ تَعَالَى يَقُولُ:

يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ وَ اخْشَوْا يَوْماً لا يَجْزِي والِدٌ عَنْ وَلَدِهِ وَ لا مَوْلُودٌ هُوَ جازٍ عَنْ والِدِهِ شَيْئاً[٢].[٣]

اى پسر مسعود! مبادا دلسوزى براى خانواده‌ات، باعث شود كه طاعت خدا را وا نهى و نافرمانى‌اش را در پيش‌گيرى! زيرا خداوند متعال مى‌فرمايد: اى مردم! از پروردگارتان پروا بداريد، و بترسيد از روزى كه هيچ پدرى، به كار فرزندش نمى‌آيد، و هيچ فرزندى نيز به كار پدرش نخواهد آمد.

گاه ريشه اين اقدام، نگرانى از زندگى خانواده است. كسى كه به توحيد ايمان داشته باشد، از اين نگرانى‌ها به دور خواهد بود. در همين راستا، امام على (ع) به يكى از اصحاب خود مى‌فرمايد:

[١]. سورة المنافقون، آية ٩.

[٢]. سورة لقمان، آية ٣٣.

[٣]. مكارم الأخلاق، ج ٢، ص ٣٤٩، ح ٢٦٦٠؛ تنبيه الخواطر، ج ٢، ص ١٥٥؛ بحار الأنوار، ج ٧٧، ص ١٠٠، ح ١.