رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ٢٦٢ - كسب توان بردبارى

سختى‌ها برمى‌خيزد و نه در برابر آنها زمينگير مى‌شود؛ بلكه با مقاومت و بردبارى، واقعيت‌ها را مى‌پذيرد و با جستجوى يك راه حل منطقى، به مديريت موقعيت ناخوشايند مى‌پردازد.

پيامد بردبارى و رضامندى‌

تاب‌آورى و رضامندى در موقعيت‌هاى ناخوشايند زندگى، اوّلًا از گسترش بى‌جهت دامنه فشارهاى روانى جلوگيرى مى‌كند؛ ثانياً به روابط همسران آسيب نمى‌زند؛ و ثالثاً آنان را براى مقابله خردمندانه با مشكل و حل آن آماده مى‌سازد. از اين رو، صميميت و موفّقيت خانواده، تضمين مى‌شود.

نقل مى‌كنند كه روزى كسى نزد پيامبر خدا (ص)، همسر خود را اين گونه توصيف كرد: «همسرى دارم كه وقتى وارد خانه مى‌شوم، به استقبالم مى‌آيد و هر گاه خارج مى‌شوم، بدرقه‌ام مى‌كند و هر گاه مرا انديشناك مى‌بيند، مى‌گويد: چه چيزى فكر تو را به خود مشغول ساخته؟ اگر در انديشه روزى‌ات هستى، كسى جز تو (خدا) آن را به عهده گرفته، و اگر در انديشه آخرت خود هستى، خدا بر آن بيفزايد». پيامبر خدا (ص) با شنيدن اين توصيف فرمود: «خداوند نيروهايى دارد كه اين، يكى از

آنهاست. او (زن) نصف پاداش شهيد را دارد».[١] بديهى است كه وجود چنين روحيه‌اى در خانواده، وضعيت عاطفى فوق مطلوب را به وجود مى‌آورد.

كسب توان بردبارى‌

همان طور كه پيش از اين، بيان شد، يكى از ويژگى‌هاى مهم براى زندگى بهتر، تاب آوردن در برابر تنگدستى همسر و برخوردارى از توان بردبارى است. اين، توانمندىِ بزرگى است كه سلامت و سعادت خانواده را تضمين مى‌كند. خانواده‌اى موفّق است كه همسران، تاب تحمّل مشكلات را داشته باشند و تقصير آن را بر گردن همسر خود نيندازند. بسيارى از ناكامى‌ها و نارضايتى‌هاى زندگى، نه به خاطر

[١]. كتاب من لا يحضره الفقيه، ج ٣، ص ٣٨٩، ح ٤٣٦٩؛ عوالى اللآلى، ج ٣، ص ٢٩١، ح ٥٢؛ وسائل الشيعة، ج ٢٠، ص ٣٢، ح ٢٤٩٥٤.