رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ١٧٨ - چهار واكنش مناسب در موقعيت«حضور - غيبت»

اكنون مى‌توان با استفاده از اطلاعات به دست آمده، موضوع را تبيين كرد و نقش آن را در روابط همسران و رضايت زناشويى، توضيح داد.

در بُعد تعامل با خانواده، همسر بايد نفوذناپذير و در تعامل با همسر، نفوذپذير باشد. اين بدان جهت است كه گاه ممكن است والدين، سخنان تحريك‌آميزى در باره همسر فرد بگويند و يا رفتار و كردار او را نادرست تفسير كنند و آن را به فرزند خود منتقل سازند و يا اين كه بخواهند به نوعى، از طريق او در زندگى آنان دخالت كنند. در چنين موقعيت‌هايى اگر فرد، نسبت به خانواده‌اش نفوذپذير باشد، بديهى است كه سبب اختلاف و بدبينى خواهد شد و از آن جا كه نسبت به همسرش نفوذناپذير است، هيچ يك از سخنان همسرش، بر او اثر نخواهد داشت.

در چنين فضايى، مركز اصلى تصميم‌گيرى، به بيرون خانواده منتقل مى‌شود و تفسيرها و برداشت‌هاى نادرست، به جاى درستْ‌فهمى و روشن‌بينى مى‌نشيند. بديهى است در چنين شرايطى، كانون خانواده، به مركز بدبينى، اختلاف و دشمنى تبديل مى‌شود و بدين‌سان، ميزان رضامندى، پيوسته كاهش مى‌يابد و حيات خانواده، با خطر روبه‌رو مى‌شود.

امّا اگر فرد، نفوذناپذير باشد، سخن ديگران و دخالت‌هاى آنان تأثيرى در او نخواهد گذاشت، با همسر خود، بيشترين تفاهم را خواهد داشت، با او صميمى خواهد بود و در نهايت، مديريت خانواده نيز در درون خانواده شكل مى‌گيرد. در چنين شرايطى، ميزان رضامندى افزايش مى‌يابد و از اين رهگذر، پايدارىِ خانواده تأمين مى‌شود.

چهار. واكنش مناسب در موقعيّت «حضور- غيبت»

از موقعيت‌هاى مهم زندگى، حضور و غيبت است. همسران، گاه در كنار يكديگرند و گاه با هم نيستند كه اين، موجب پيدايش پديده غيبت و حضور مى‌گردد. مراد از غيبت، الزاماً مسافرت همسر نيست؛ منظور، نبود همسران با هم است. همچنين به نوعى، شامل چگونگى رفتار با همسر و غير همسر نيز مى‌گردد. در حقيقت، بازگشت مسئله به اين است كه شيوه رفتار فرد با همسرش، در مقايسه‌