همسران است؛ از اين رو تقدّس دارد. اين حقيقت اگر مورد توجّه قرار گيرد، ارزش و اهميت خانواده را نزد همسران، تعالى مى‌بخشد و همين امر، از سويى موجب اهتمام جدى نسبت به نگهدارى آن مى‌گردد و از سوى ديگر، تلاش براى بودن و ماندن در آن، به همسران احساس رضايت مى‌دهد.

ب. تنظيم ديدگاه نسبت به همسر

ازدواج، سرآغاز زندگى مشترك با همسر و تعامل هميشگى با اوست. بخش مهمى از موفّقيت اين تعامل، بستگى دارد به ديدگاه فرد نسبت به كسى كه با او تعامل دارد. در حقيقت، ما شيوه تعامل خود با ديگران را بر اساس جايگاهى كه نزد ما دارند، تنظيم مى‌كنيم. از اين رو، اين كه چه ديدى نسبت به همسر داشته باشيم، اهميت زيادى دارد. در آموزه‌هاى اسلام، از همسر (زن) به عنوان «امانت الهى» ياد شده است.[١] اگر كسى همسر خود را امانت بشمارد، از هر گونه بدرفتارى، پرهيز خواهد كرد. شخص امين سعى خواهد كرد كه امانت خود را به بهترين شكل نگهدارى كند و سالم به صاحبش باز گرداند. جالب اين كه همسر، امانت خانواده‌اش شمرده نشده؛ بلكه امانت خدا دانسته شده است. در حقيقت، كسى كه ازدواج مى‌كند، همسر را به عنوان امانت از خداوند متعال تحويل مى‌گيرد.

در اين جا دو نكته وجود دارد: امانت بودن همسر؛ خدايى بودن اين امانت. اين هر دو ويژگى، نقش مهمى در تنظيم روابط ميان همسران دارد. اتّصال همسر به‌

خداوند متعال، ارزش آن را كاملًا دگرگون مى‌كند و از يك مسئله انسانى و زمينى، به يك مسئله الهى و آسمانى تبديل مى‌سازد. وقتى انسان بداند صاحب امانت، خداوند متعال است، به جهت قداست خداوند، تقدّس مى‌يابد و به جهت عظمت خداوند، فكر كژرفتارى را دور مى‌سازد. بنا بر اين، از عوامل مهم در موفّقيت و كاميابى خانواده، تنظيم ديدگاه نسبت به همسر است.

[١]. پيامبر خدا( ص):

أيُّهَا النّاسُ! إنَّ النِّساءَ عِندَكُم عَوانٍ، لا يَملِكنَ لِأَنفُسِهِنَّ ضَرّاً ولا نَفعاً، أخَذتُموهُنَّ بِأَمانَةِ الله، وَاستَحلَلتُم فُروجَهُنَّ بِكَلِماتِ الله ... ؛ اى مردم! زنان، نزد شما اسيرند. اختيارِ سود و زيانى براى خويش ندارند. آنان را به عنوان امانتِ خداوند گرفته‌ايد، و با كلمات خداوند، بر خويشتن حلال كرده‌ايد( الخصال، ص ٤٨٧، ح ٦٣؛ بحار الأنوار، ج ٧٦، ص ٣٤٩، ح ١٣).