ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَها إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ\* لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى‌ ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ.[١]

اگر هر چيزى به قضا و قدر الهى است، پس اندوه براى چيست؟[٢] اگر بدانيم كه خدا در همه حال، مولاى ماست و آنچه اتفاق افتاده، تصادفى و خارج از كنترل او

نيست، راحت‌تر مى‌توانيم آن را تحمّل كنيم. اين توانايى، بستگى به آن دانايى دارد. به همين روى، بايد بدانيم كه باور به تقدير، اندوه و حُزن را از بين مى‌برد[٣] و كسى كه امورش را بر تقدير بار كند، آسوده خاطر مى‌گردد.[٤]

خداوند، تضمين كننده روزى‌

شايد روزى و تأمين زندگى، مهم‌ترين بخش سختى‌هاى زندگى باشد كه روابط همسران را به چالش مى‌كشد. يكى از عواملى كه در كنار ديگر عوامل مى‌تواند كمك نمايد تا فشارهاى روانى، قابل تحمّل شوند، پذيرش اين مسئله است كه: اسناد روزى‌رسانى، كار خداوند متعال است. وقتى انسان احساس كند كه روزىِ زندگى او پشتوانه محكمى همانند خداوند متعال دارد، آرام مى‌گيرد و نگرانى را از خود دور مى‌سازد و به كمك او مطمئن مى‌گردد و بدين وسيله، در روابط بين او و همسرش نيز آرامش و صميميت حاكم مى‌گردد. بايد بدانيد كه تأمين روزى، پيش از هر چيزى، بر عهده خداوند است؛ نه همسر شما.

اساساً هيچ جنبنده‌اى بر روى كره زمين نيست، مگر آن كه روزى‌اش بر عهده خداست.[٥] چه بسا جنبندگانى كه ياراى تحصيل روزىِ خويش را ندارند و خدا

[١]. سوره حديد، آيه ٢٢- ٢٣.

[٢].

إِنْ كَانَ كُلُّ شَيْ‌ءٍ بِقَضَاءٍ مِنَ اللهِ وَ قَدَرِهِ فَالْحُزْنُ لِمَاذَا ؟!( معانى الأخبار، ص ٢٠٠، ح ١؛ الكافى، ج ٢، ص ٥٩، ح ٩؛ تنبيه الخواطر، ج ٢، ص ١٨٤).

[٣]. پيامبر( ص):

الإِيمَانُ بِالقَدَرِ يُذهِبُ الهَمَّ وَ الحُزنَ‌ ( مسند الشّهاب، ج ١، ص ١٨٧؛ الفردوس، ج ١، ص ١١٣، ح ٣٨٤؛ كنز العمّال، ج ١، ص ١٠٦).

[٤]. پيامبر( ص):

مَن حَمَلَ الأَمرَ عَلَي القَضَاءِ استَرَاحَ‌ ( الفردوس، ج ٢، ص ٤١٧، ح ٣٨٥٠).

[٥]. وَ ما مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُها وَ يَعْلَمُ مُسْتَقَرَّها وَ مُسْتَوْدَعَها كُلٌّ فِي كِتابٍ مُبِينٍ‌( سوره‌هود، آيه ٦).